Wygenerowana karta hero zatytułowana „Muse Code” z podtytułem „terminalowy agent kodujący Meta dla Muse Spark” i dwiema zaokrąglonymi pigułkami z faktami o treści „Terminal + CI” i „Od 5 USD/miesiąc”. Logo OrcaRouter jest wkomponowane w prawym dolnym rogu.
Guides & Insights

Muse Code: Kto go tworzy, ile kosztuje i która wersja jest aktualna

Autor

Alistair Wren

Data publikacji

Najnowsze modele · 20Zobacz wszystkie modele →
Benchmarki: Artificial Analysis · aktualizowane codziennie
Powrót do wszystkich wpisów

Muse Code to agent kodujący Meta dla terminala i CI, stworzony dla rodziny modeli Muse Spark, a dwie wersje, które liczą się dla każdego, kto tu trafia, to Muse Spark 1.3 — bieżąca generacja, datowana na 2 września 2026 — oraz Muse Spark 1.2, który jest wersją, którą CLI nadal wybiera, chyba że powiesz mu inaczej. Muse Code instaluje się jako natywny muse — plik binarny — i działa interaktywnie lub bez interfejsu. Jest sprzedawany jako miesięczna subskrypcja plus rozliczanie tokenów typu pay-as-you-go w Meta Model API: obecnie cztery plany, po 5,00 $, 15,00 $, 50,00 $ i 200,00 $ miesięcznie, oraz tokeny w warstwie Standard po 1,25 $ za milion tokenów wejściowych i 4,25 $ za milion tokenów wyjściowych. Znów o jedną generację wstecz, Muse Spark 1.1, jest nadal udostępniany w tej samej warstwie po tych samych stawkach.

Czytaj to jako stronę referencyjną, a nie jako news. Sam Muse Code nie jest nowością, o której trzeba informować: Meta wydała go w wersji beta 5 sierpnia 2026 r., a 31 sierpnia 2026 r. zakończyła fazę beta, a ta strona używa tych dat, by umiejscowić model w czasie, a nie by go ogłaszać. Uzasadnieniem tej strony jest utrzymujący się popyt na wyszukiwania, zmierzony bezpośrednio, a następnie zmierzony ponownie: w ciągu 28 dni do 25 września 2026 r. samo zapytanie „muse code” przyniosło 4 547 wyświetleń i zero kliknięć, a w ciągu 28 dni do 12 października — pobranie, które przeprowadziliśmy 13 października 2026 r. w naszej własnej usłudze Search Console — przyniosło 4 396 wyświetleń, wciąż bez kliknięć. To drugie pobranie rozstrzygnęło też coś, co ta strona sugerowała, a co było błędne: wyświetlenia dla samej nazwy nie przypadają na tę stronę. Trzy największe wiersze pojedynczych stron dla tego zapytania — 2 714 wyświetleń na pozycji 9,2, 314 na 7,6 i 295 na 7,8, wszystkie z zerową liczbą kliknięć — należą do meta-muse-code-terminal-coding-agent, naszego przewodnika po terminalowym agencie kodującym, a ta strona ma cztery wyświetlenia tego samego zapytania. Ta strona jest faktycznie wyświetlana dla dookreślenia: pytań o darmowy poziom, plan i ceny. Czytelnicy zadają cztery konkretne pytania. Ta strona odpowiada na nie po kolei, na podstawie własnej dokumentacji Meta, i wyraźnie mówi, kiedy dana liczba pochodzi od Meta, a nie od niezależnego oceniającego. Dla każdego, kto porównuje tę wersję strony z tą opublikowaną 28 września 2026 r.: 28-dniowe okno stojące za wrześniowymi liczbami obejmowało okres od 29 sierpnia do 25 września, a okno stojące za październikowym pobraniem obejmuje okres od 15 września do 12 października, więc oba pokrywają się tylko w drugiej połowie września i każde patrzy na zmieniającą się liczbę. Wcześniejsza para pozostaje tutaj, zamiast zostać podmieniona, ponieważ nie była błędna w momencie pobrania; to po prostu inne okno.

Jeśli tak naprawdę potrzebujesz przeglądu zachowania agenta albo bezpośredniego porównania z innym środowiskiem do kodowania, to nie jest ta strona. Takie rzeczy już istnieją na tym blogu, a te warte twojego czasu są podlinkowane na końcu.

Czym jest Muse Code i kto go tworzy

Definicja dostawcy to jedno zdanie: „Muse Code to agent kodujący Meta dla terminala i CI, stworzony dla Muse Spark”. Nie jest biblioteką, nie jest interfejsem czatu ani modelem — to harness. Uruchamiasz go w katalogu projektu; planuje, edytuje pliki i uruchamia polecenia, aby wykonać zadanie, z zatwierdzeniami i aktywnym sandboxem systemu operacyjnego od pierwszego uruchomienia.

Meta przedstawia Muse Code i Meta Model API jako dwie drogi do tego samego modelu bazowego: wywołaj API bezpośrednio, gdy budujesz własnego agenta lub aplikację, a uruchom Muse Code, gdy chcesz gotowego agenta programistycznego w wierszu poleceń lub w potoku. To rozróżnienie ma znaczenie dla rozliczeń, ponieważ subskrypcja obejmuje harness, a klucz API jest rozliczany osobno za każdy token.

Instalacja odbywa się za pomocą jednowierszowego instalatora, a dwa interfejsy dostawców nie do końca zgadzają się co do ciągu znaków:

• macOS i Linux — curl -fsSL https://dev.meta.ai/install.sh | sh na stronie dokumentacji, a to samo polecenie zakończone | bash na stronie marketingowej oraz w obu wpisach na blogu badawczym

• Windows — irm https://dev.meta.ai/install.ps1 | iex, opublikowane wyłącznie na stronie dokumentacji

• Weryfikacja — muse --version, następnie muse w katalogu projektu, aby rozpocząć sesję interaktywną

• Pierwsze uruchomienie — zostaniesz poproszony o zaufanie obszarowi roboczemu (co powoduje wczytanie jego umiejętności, reguł i hooków) oraz o uwierzytelnienie się przez logowanie w przeglądarce albo za pomocą klucza API; w CI ustawiasz META_API_KEY zamiast tego

• Dwa interfejsy — muse dla interaktywnego UI terminala, muse exec "<prompt>" dla pojedynczego nieinteraktywnego uruchomienia do zakończenia

• Steruj tym z własnego programu — muse serve uruchamia wersjonowany protokół sesji, muse schema wyświetla swój schemat JSON, a npm install @muse-code/sdk instaluje wrapper TypeScript

Ten ostatni punkt to część, którą pomija większość podsumowań. Muse Code to nie tylko CLI: protokół sesji to udokumentowany, wersjonowany interfejs, a dziennik zmian pokazuje, że jest celowo rozszerzany — nazwy sesji można zmieniać przez protokół, klienci mogą odczytywać ustrukturyzowane podsumowanie różnic dla każdej edycji, a program sterujący może ustawić domyślny poziom wysiłku wnioskowania dla całej sesji.

A screenshot of Meta's Muse Code product page at dev.meta.ai, showing the headline 'A coding agent for your most complex coding workstreams. Build, debug and ship with Muse Code', the install command curl https://dev.meta.ai/install.sh | bash, and the availability line 'Available for MacOS and Windows.'

Ile kosztuje Muse Code i prosta odpowiedź na pytanie o darmowy plan

Nie ma darmowego planu. Warto powiedzieć to wprost, ponieważ jest to najczęściej zadawane pytanie o charakterze komercyjnym w danych dotyczących popytu, a odpowiedź jest jednoznaczna: strona produktu Muse Code, strona subskrypcji oraz changelog, odczytane ponownie 14 października 2026 r., nie zawierają łącznie żadnego darmowego planu, żadnego okresu próbnego, żadnego darmowego przydziału środków ani bezpłatnego dostępu z limitem szybkości.

Jedno zastrzeżenie do tej weryfikacji. Dokumentacja cenowa Meta rzeczywiście raz używa sformułowania „platform free-tier credits” — w nocie o Muse Voice Transcribe, która mówi, że transkrypcja z zerową retencją danych jest wyceniona na równi z poziomem Standard i że obowiązują platformowe kredyty w ramach darmowego poziomu. Muse Voice Transcribe to osobny produkt w Meta Model API z własnym rozliczaniem godzinowym; to zdanie nic nie mówi o Muse Code. Jeśli znajdziesz ten fragment cytowany jako dowód na darmowy poziom Muse Code, jest on wyrwany z kontekstu.

Ten ponowny pomiar warto przeczytać przed cennikiem, ponieważ mówi coś o tej stronie, a nie o produkcie. Ta strona jest już tą, którą Google wyświetla dla pytania o darmowy plan, a nie konwertuje żadnego z zapotrzebowania, jakie na to pozyskuje. W ciągu 28 dni do 12 października własny zestaw zapytań tej strony — 49 zapytań, na które się pojawia — to 126 wyświetleń i jedno kliknięcie. Pytania sformułowane jako free, trial, pricing, plan lub API key to 66 z tych wyświetleń w 11 zapytaniach, plasujące się między pozycjami 7,6 a 11,0, i każde z nich ma zero kliknięć: „muse code free tier” przy 21 wyświetleniach i pozycji 9,7, „is muse code free” przy 16 i 9,2, „muse code api key” przy 7 i 9,1, „does muse code have a free tier” przy 5 i 7,6, „muse spark 1.3 free” przy 5 i 8,8, „muse code trial” przy 1 i 8,0. Ta strona zawiera również 4 z 4 396 wyświetleń, które zdobyło samo zapytanie, co pokazuje, jak w danych wygląda „nie ta strona, którą wybiera Google”. Jedyne kliknięcie wśród tych wszystkich 126 dotyczy „muse spark 1.2 release date”, co jest tematem innej strony. A wrześniowe liczby, które ta strona wcześniej tutaj podawała, były bliskie prawdy jako pomiary całej witryny, ale nigdy nie dotyczyły tej strony: w ciągu 28 dni do 25 września te pięć wariantów zapytań z free i plan przyciągnęło łącznie 124 — muse code free 45, muse code plan 26, muse code plans 22, muse code free tier 16 i is muse code free 15 — a wszystko to trafiło na inne strony.

To, co Meta faktycznie publikuje, to cztery poziomy subskrypcji, wszystkie rozliczane miesięcznie, plus rozliczanie tokenów w modelu pay-as-you-go za wszystko ponad limit promptów w planie. Ta strona wymieniała trzy, gdy została napisana 28 września 2026 r., a ta liczba to jedyny fakt cenowy, który od tego czasu się tu zmienił: własny wpis Meta z 31 sierpnia 2026 r. o wyjściu z wersji beta opisuje trzy opcje subskrypcji, a dzisiejsza strona produktu wymienia czwarty, poziom Maximum Usage za 200 USD.

• Codzienne użytkowanie — 5,00 USD/miesiąc; dostęp do najnowszych modeli Muse; 10–50 promptów co 5 godzin, w tym przesyłanie obrazów i filmów; tryb głosowy; wyszukiwanie w sieci

• High Usage — 15,00 USD/miesiąc; wszystko z planu Everyday; 5× więcej wykorzystania niż w planie Everyday; więcej promptów; więcej danych wejściowych multimodalnych

• Power Usage — 50,00 USD/mies.; wszystko z planu High Usage; 20× limit użytkowania Everyday; rozszerzone prompty; wcześniejszy dostęp do nowych funkcji; większe limity przesyłania plików

• Maximum Usage — 200,00 USD/miesiąc; wszystko z planu Power Usage; 80× limit użycia w planie Everyday — czwarty poziom obecnie na stronie produktu Meta i ten, którego ta strona nie wymieniała, gdy ją tworzono

• Standardowe stawki za tokeny — 1,25 USD za milion tokenów wejściowych, 4,25 USD za milion tokenów wyjściowych, 0,15 USD za milion tokenów wejściowych z pamięci podręcznej, dla muse-spark-1.3, muse-spark-1.2 i muse-spark-1.1 jednakowo

• Stawki za tokeny Contributor — 0,10 USD / 0,20 USD / 0,002 USD za milion tokenów wejściowych, wyjściowych i wejściowych z pamięci podręcznej, dla muse-spark-1.3-contributor i muse-spark-1.2-contributor

Czytaj tę listę jako jedną decyzję o wydatkach, a nie jako menu. Drabinka nie jest liniowa, a arytmetyka pochodzi od samej Meta: $50 miesięcznie kupuje 20× przydział Everyday Usage, więc przejście z $5 na $50 to dziesięć razy więcej pieniędzy za dwadzieścia razy większe zużycie, podczas gdy poziom za $200 kupuje 80× przydział Everyday — cztery razy więcej pieniędzy niż plan za $50 za dokładnie cztery razy większe zużycie. Jeśli Twoje zużycie mieści się w Power Usage, tam stosunek jest najlepszy. Tokeny z cennika to znowu osobna decyzja — i jest to decyzja o zarządzaniu danymi, zanim stanie się decyzją budżetową, ponieważ Contributor jest około dwanaście razy tańszy na wejściu i około dwadzieścia jeden razy tańszy na wyjściu niż Standard, w zamian za prawa do trenowania na Twoich promptach i uzupełnieniach.

Kierunek pytań napływających do tego widoku mówi, że czytelnicy zadają teraz dokładnie to pytanie. Nasz własny eksport z Google Trends na ten temat, Worldwide, za 24 godziny poprzedzające 14 października 2026 r., pokazuje, że względny wskaźnik zainteresowania wyszukiwaniem dla „muse code subscription" wzrósł o 110% tydzień do tygodnia, dla „muse code pricing" o 70%, a dla „muse code plan" o 60%, podczas gdy zapytanie identyfikacyjne „what is muse code" spadło o połowę. To wskaźniki względne w skali od 0 do 100, a nie liczby wyszukiwań, więc należy je odczytywać wyłącznie jako kierunek — ale ten kierunek jest taki, że osoby trafiające na tę stronę mają już za sobą pytanie, czym jest Muse Code, i pytają, ile ich to będzie kosztować. Powyższa lista planów jest odpowiedzią na to, a przełącznik Contributor to jej druga połowa.

Plany Standard i Contributor różnią się dokładnie pod jednym istotnym względem, a Meta podaje to zarówno na stronie modeli, jak i w tabeli stawek: w planie Standard Twoje prompty i dokończenia nie są wykorzystywane do trenowania modeli Meta; w planie Contributor są. Strona produktu opisuje wiersze Contributor jako „Wykorzystywane do ulepszania naszych produktów”, a wiersze Standard jako „Niewykorzystywane do ulepszania naszych produktów”. Contributor jest około dwanaście razy tańszy na wejściu i około dwadzieścia jeden razy tańszy na wyjściu, co stanowi wystarczająco dużą różnicę, że jest to decyzja dotycząca zarządzania danymi, zanim staje się decyzją budżetową. Contributor to największa pojedyncza dźwignia na tym rachunku i nie jest to zniżka, na którą decydujesz się wyłącznie ze względu na cenę: ta wymiana jest wyraźna, a to różnica między $0.20 a $4.25 za milion tokenów wyjściowych.

Trzy szczegóły dotyczące cen łatwo przeoczyć i wszystkie warto znać, zanim określisz rozmiar obciążenia:

• Brak dopłaty za długi kontekst — cennik Meta mówi o tym wprost: płacisz tę samą stawkę niezależnie od tego, czy okno kontekstu jest w większości puste, czy prawie pełne, co jest nietypowe i istotnie zmienia ekonomikę długich uruchomień agentów

• Grounding wyszukiwania w sieci jest rozliczany osobno — 2,50 USD za 1000 zapytań wyszukiwania, doliczane do kosztu tokenów żądania, i dotyczy modeli tekstowych, takich jak Muse Spark

• Limity szybkości obowiązują na zespół, a nie na klucz — 3 000 żądań i 4 000 000 tokenów na minutę w planie Standard, 150 żądań i 3 000 000 tokenów na minutę w planie Contributor; używanie kilku kluczy w ramach jednego zespołu nie mnoży limitu. Wartość dla Contributor podana tutaj wynosiła 100 żądań do 14 października 2026 r.; strona Meta dotycząca limitów szybkości podaje dziś 150 zarówno dla muse-spark-1.3-contributor, jak i muse-spark-1.2-contributor, a ta strona podaje teraz 150.

Mechanika subskrypcji jest opisana na stronie subskrypcji Meta i ma konwencjonalny charakter: uaktualnienie jest rozliczane proporcjonalnie i następuje natychmiast, obniżenie planu wchodzi w życie w kolejnym cyklu rozliczeniowym, anulowanie wymaga co najmniej 24 godzin przed datą rozliczenia, a w przypadku anulowanej subskrypcji nie ma zwrotów, chyba że wymaga ich prawo. Subskrypcje obejmują konkretnie poświadczenie Muse Code CLI; dodatkowe klucze API są rozliczane w modelu pay-as-you-go. Jedna uwaga do karty, która następuje po tej sekcji: została ona zestawiona ze stron Meta w dniu 2026-09-28 i zawiera odczyty z tego dnia, w tym trzy plany i wydanie CLI 1.2.1. W przypadku niezgodności z powyższą listą planów obowiązuje powyższa lista, pobrana dzisiaj ze stron Meta.

A generated scoreboard card titled 'Muse Code — the scoreboard', listing six vendor-published figures: Vendor Meta; current model Muse Spark 1.3; CLI release 1.2.1; Standard price $1.25 in / $4.25 out per 1M; Contributor price $0.10 in / $0.20 out per 1M; free tier none. The footer reads 'All figures vendor-published on dev.meta.ai, checked 2026-09-28.'

Która wersja jest aktualna: 1.4.7, Muse Spark 1.3 i domyślna, która nie jest żadną z nich

To jest pytanie, o którym dane o popycie mówiły we wrześniu najgłośniej — zapytanie „muse code 1.3” w ogóle się w nim pojawiło — i to jest naprawdę mylące, ponieważ „wersja” może oznaczać trzy różne rzeczy, a Muse Code publikuje wszystkie trzy.

• Wydanie CLI — 1.4.7 jest aktualne. Dziennik zmian Meta wymienia 1.4.7, 1.4.6, 1.4.5, 1.4.4, 1.4.3, 1.4.2, 1.4.1 i 1.4.0 przed 1.2.1, 1.1.1, 0.2.1 i 0.1.0, z których ostatnia jest oznaczona jako „wersja premierowa”. Ta strona wskazywała 1.2.1 jako aktualną, gdy została napisana 28 września 2026 r.; od tego czasu dziennik zmian zyskał osiem wydań, więc ten wiersz był nieaktualny i został tu poprawiony. Informacje o wersji 1.2.1 to nadal te cytowane poniżej, ponieważ 1.2.1 to wydanie, które wyprowadziło harness z wersji beta.

• Generacja modelu — Muse Spark 1.3, ogłoszona 2 września 2026 i opisana na stronie modeli Meta jako „najnowsza wersja … Zalecana do nowych zadań”

• Domyślny model CLI — muse-spark-1.2podany w sekcji dotyczącej pierwszego uruchomienia w dokumentacji, a także w sekcji wyboru modelu na stronie konfiguracji

Zatem świeża instalacja Muse Code 1.4.7 uruchomi Muse Spark 1.2, chyba że przekażesz --model muse-spark-1.3 lub przełączysz się w trakcie sesji za pomocą /models. Własne strony szybkiego startu Meta używają muse-spark-1.3 w każdym przykładzie API, co sprawia, że tę rozbieżność łatwiej błędnie odczytać, niż powinno to być: przykłady API i domyślne ustawienie CLI nie wskazują dziś na ten sam model.

Dziennik zmian w wersji 1.2.1 — wydania, które wyprowadziło harness z wersji beta — opisuje, co zmieniło się w harness, a nie w modelu, a najważniejsze pozycje to:

• Wprowadzanie głosowe domyślnie włączone w systemie macOS, przypisane do Option+V i zarządzane za pomocą /voice

• /rewind to polecenie, które przywraca rozmowę do wcześniej wprowadzonej treści, współdzieląc selektor używany przez dwukrotne naciśnięcie Esc

• [Obraz #N] etykiety na wklejonych i przeciągniętych obrazach, dzięki czemu można zapytać model o konkretny z nich, podając jego numer, a etykiety i ścieżki źródłowe przetrwają wznowienie, przewijanie i rozwidlenia

• Wbudowana umiejętność migrate, która importuje notatki pamięci i definicje serwerów MCP z Claude Code lub Codex do Muse Code

• /mcp, aby uzyskać bieżący wykaz połączonych serwerów MCP i ich narzędzi

• Nowe sesje otwierane w profilu uprawnień Auto-review, który przyznaje taki sam dostęp jak „Ask me", ale kieruje kwalifikujące się prośby o zatwierdzenie do zautomatyzowanego recenzenta, a gdy recenzent jest niedostępny, wraca do zwracania się z pytaniem do ciebie

• Poprawki bezpieczeństwa, z których trzy mają charakter behawioralny, a nie kosmetyczny: polecenia uruchamiane przez wrappery takie jak env i setsid są teraz analizowane jako polecenie, które faktycznie uruchamiają; zmiana trybu uprawnień w trakcie sesji obowiązuje już uruchomione narzędzia przy ich następnej akcji; a profil uprawnień Unrestricted zachowuje się teraz dokładnie tak samo jak --yolo

Po stronie modelu ogłoszenie z 2 września jasno stwierdza, że Muse Spark 1.3 był trenowany na zróżnicowanym zestawie harnessów i że to był poziom rozumowania — „Muse Spark 1.3 z maksymalnym rozumowaniem jest teraz dostępny w Muse Code i Meta Model API” — a nie sam model bazowy, który promowała Meta. Wpis premierowy Muse Spark 1.2 z 5 sierpnia dodaje drugą połowę tej historii: Muse Spark 1.2 był współtrenowany z samym Muse Code, wykorzystując próbkowane z odrzucaniem trajektorie harnessów oraz prace nad receptami dotyczącymi celów, kompakcji i podagentów, z zestawem narzędzi Muse Code zintegrowanym w celu maksymalizacji kompatybilności z harnessami. Model i harness były rozwijane względem siebie.

Otoczka: kontekst, modalności, platformy

Muse Spark 1.3, Muse Spark 1.2 i Muse Spark 1.1 mają jeden wspólny zakres, a Meta podaje to w jednym wierszu tabeli: 1 048 576 tokenów kontekstu, z tekstem, obrazem, wideo, dźwiękiem i PDF jako danymi wejściowymi oraz tekstem jako jedynym wynikiem, na każdym poziomie i w każdej wersji.

Parytet modalności wiąże się z jednym zastrzeżeniem, które Meta publikuje w przypisie i które warto powtórzyć, a nie ukrywać: rozumienie dźwięku w Muse Spark 1.3 nie jest w pełni obsługiwane, a jakość odpowiedzi na żądania zawierające treści audio może być obniżona; samo Meta zaleca używanie Muse Spark 1.2 do audio lub Muse Voice Transcribe do dedykowanej transkrypcji mowy na tekst. W CLI jest to wykonalne — --model muse-spark-1.2 to udokumentowana opcja zastępująca, a ustawienie domyślne już na to wskazuje.

Poziom wysiłku rozumowania to ustawienie na poziomie harnessu z ośmioma poziomami, a strona konfiguracji Meta wymienia je w kolejności: none, minimal, low, medium, high (domyślny), xhigh, max i ultra. Trzy szczegóły z tej listy mają kluczowe znaczenie:

• max to najgłębszy poziom rozumowania, opisywany jako rozszerzone rozumowanie wykraczające poza xhigh, a Muse Code oferuje go zarówno w planie Standard, jak i Contributor

• ultra to ustawienie po stronie klienta, a nie poziom modelu: mapuje się na najwyższy obsługiwany poziom rozumowania danego dostawcy i może sprawić, że Muse Code będzie delegować bardziej agresywnie, a jeśli dostawca go nie obsługuje, żądanie ultra działa na poziomie xhigh

• Dostawca Meta nie akceptuje wartości none, więc najniższy poziom jest dostępny tylko przez innych dostawców skonfigurowanych w środowisku testowym

Wsparcie platform to punkt, w którym dwa obszary Meta się nie zgadzają — a niezgodność jest niewielka, ale realna. Strona dokumentacji mówi, że Muse Code działa na macOS, Linuksie i Windows z jednej bazy kodu, i wymienia trzy zachowania specyficzne dla Windows: PowerShell zastępuje Bash, więc polecenia uruchamiane przez agenta używają składni PowerShell i narzędzi wiersza poleceń Windows; piaskownica może poprosić o zgodę administratora, a Windows może wyświetlić monit Kontroli konta użytkownika przy pierwszej inicjalizacji piaskownicy, choć normalne użytkowanie nie wymaga uruchamiania jako administrator; oraz dwie funkcje są niedostępne w Windows — wprowadzanie głosowe i komunikacja w sesji, które działają zarówno na macOS, jak i Linuksie. Strona produktu natomiast mówi tylko: „Dostępne dla MacOS i Windows”. Oba stwierdzenia pochodzą dziś z witryny samej Meta; czytane razem oznaczają, że Windows jest obsługiwany z udokumentowanymi lukami, a Linux jest obsługiwany, mimo że strona marketingowa o nim nie wspomina.

Kolejny niuans dotyczący dostępności pochodzi z dokumentacji, a nie z materiałów marketingowych: Workflows — równoległa i etapowa orkiestracja agentów — koordynuje działania tylko wtedy, gdy zainstalowana kompilacja zawiera silnik workflow, a wdrożenie jest włączone, a Meta mówi wprost, że „nie są dostępne w każdej kompilacji ani na każdej platformie”. Jeśli funkcja Workflows jest powodem, dla którego instalujesz, sprawdź, czy Twoja kompilacja ją ma, zamiast zakładać, że tak jest.

Co twierdzi Meta, z nazwanym harnessem i wysiłkiem

Meta publikuje materiały benchmarkowe, więc uczciwe przedstawienie sprawy nie brzmi tu „brak benchmarków dostawcy” — lecz „to są benchmarki dostawcy, z warunkami porównania podanymi tam, gdzie podaje je Meta”.

Jedynym ilościowym twierdzeniem, jakie Meta formułuje w tekście opisowym, jest to zawarte w ogłoszeniu Muse Spark 1.3 i jest ono przypisywane wewnętrznemu porównaniu, a nie ocenie przeprowadzonej przez podmiot trzeci: „W porównaniach przeprowadzonych przez inżynierów Meta okazał się znacznie szybszy i wydajniejszy, zużywając ~20% mniej wywołań narzędzi i ~25% mniej tokenów”. Punkt odniesienia jest podany — względem Muse Spark 1.2 — a poziom wysiłku wynika z własnego sposobu przedstawienia go w ogłoszeniu, ponieważ tytuł wydania koncentruje się na Muse Spark 1.3 z max reasoning. Nie podano natomiast zestawu zadań, liczby przebiegów ani konfiguracji harness poza tym, że chodzi o Muse Code. Dwa procenty należy traktować jako raportowany przez dostawcę kierunek zmian, a nie jako zmierzony wynik benchmarku.

Inny opublikowany wynik to studium przypadku, a nie ocena punktowa, i jest to ciekawszy z tych dwóch. Meta opisuje testy zdolności Muse Spark 1.2 do iteracyjnej optymalizacji jąder GPU w ponad 1000 wywołań narzędzi i przez nawet 24 godziny, z użyciem agentowego środowiska programistycznego Muse Code do pisania, kompilowania, profilowania i stopniowego poprawiania wydajności jąder względem dostarczonego punktu odniesienia. Obciążenie ma nazwę — jądra KDA i MLA na GPU NVIDIA Hopper — podobnie jak ograniczenie: biblioteki jąder firm trzecich, takie jak FLA, były zabronione, a punktem odniesienia była implementacja KDA w Triton FLA. 24-godzinne uruchomienie z tysiącem wywołań narzędzi to inny rodzaj dowodu niż procent z benchmarku. Mówi coś o wytrzymałości przy długoterminowym celu i bardzo niewiele o jakości porównawczej.

Wykresy premierowe zarówno dla Muse Spark 1.2, jak i Muse Spark 1.3 porównują te modele z niewielkim zestawem wymienionych konkurentów w ewaluacjach agentowych, kodowania, stosowania się do instrukcji i długiego kontekstu — DeepSWE v1.1, SWE-Atlas-QnA, Terminal-Bench 2.1 i 4.0, tau2-bench, GDPval, SciCode, IFBench, MultiChallenge i AA-LCR v1.1 pojawiają się wśród osi. Te wykresy są przygotowane i wykreślone przez dostawcę, a konfiguracje konkurentów na nich to wybór Meta, a nie neutralny panel. Z tego powodu nie odtwarzamy tutaj wartości słupków: wykres dostawcy odczytywany jako ranking to dokładnie ten typ błędu, którego ta strona ma unikać.

Warto wskazać dwie uczciwe luki, zamiast je przemilczać:

• Meta nie publikuje bezpośredniego porównania Muse Code z Muse Spark 1.2 przy dopasowanym wysiłku na nazwanym zestawie zadań; wartość ~20%/~25% jest najbliższym tego odpowiednikiem i stanowi porównanie wewnętrzne z podanymi deltami wydajności, a nie wynikami.

• Meta nie publikuje oceny opóźnień w czasie rzeczywistym dla CLI, a żadna z opublikowanych liczb nie opisuje, jak odczuwa się sesję pod rzeczywistym obciążeniem podczas edycji

Co Artificial Analysis mierzy niezależnie

Artificial Analysis to niezależny ewaluator, który obecnie publikuje pomiar agenta kodującego obejmujący Muse Code, i jest to inny rodzaj liczby niż wszystko powyżej: wiersze to pary harness–model, oceniane przez AA, a nie przez dostawcę.

W Artificial Analysis Coding Agent Index — strona identyfikuje się we własnych danych strukturalnych jako v1.5 — wiersze Muse Code wyglądają następująco:

• Muse Code działający na Muse Spark 1.3 z maksymalnym rozumowaniem — 54.3

• Muse Code działający na Muse Spark 1.3 z rozumowaniem xhigh — 48.3

• Czołówka tego samego rankingu — Claude Code z Claude Opus 5.5 na maksymalnym poziomie rozumowania, z wynikiem 66,0

Dwie rzeczy dotyczące tych liczb mają większe znaczenie niż same liczby. Po pierwsze, różnica 5,0 punktu między wierszami max i xhigh dotyczy tego samego modelu w tym samym środowisku testowym, przy zmianie jednego ustawienia — to użyteczne przypomnienie, że „wynik Muse Code” jest niedookreślony, jeśli nie poda się poziomu effort. Po drugie, ta tablica to inny pomiar niż ten, który cytowaliśmy we własnym wrześniowym materiale o Muse Spark 1.3: wcześniejszy artykuł podawał 68 dla Muse Spark 1.3 przy ustawieniu max, 64 przy ustawieniu xhigh i 68 dla Claude Opus 5 przy ustawieniu xhigh. Te liczby nie pojawiają się już na bieżącej tablicy — obecny najwyższy wiersz to Claude Opus 5.5 przy ustawieniu max z 66,0, a wiersze Muse Code wskazują 54,3 i 48,3. Indeks został zrewidowany, a skład zestawu uczestników się zmienił. Jeśli wciąż posługujesz się starszymi liczbami, zostały one zastąpione i tych dwóch zestawów nigdy nie należy cytować obok siebie tak, jakby chodziło o ten sam pomiar wykonany dwukrotnie.

Strona modelu AA dla Muse Spark 1.3 to znowu osobna powierzchnia, a jej własne dane są mierzone przez AA, a nie raportowane przez dostawcę: Intelligence Index na poziomie 48,09, Terminal-Bench 2.1 na 84,3%, GPQA Diamond na 93,5%, HLE na 48,7%, SciCode na 58,8% oraz przywoływanie długiego kontekstu na 83%, z datą wydania 2026-09-02, oknem kontekstowym wynoszącym 1 000 000 tokenów i klasyfikacją jako proprietary, closed-weight. Należy pamiętać, że to jedna rewizja indeksu na jednej stronie modelu — AA publikuje indeksy dla poszczególnych modeli, które są rewidowane według własnego harmonogramu, więc mieszanie liczby z tej strony z liczbą ze strony innego modelu nie daje porównania w ramach tego samego zrzutu.

Nic z tego nie daje ci porównania w dopasowanych warunkach. Wiersze kodowania AA z założenia przechodzą przez różne harnessy — Muse Code kontra Codex, kontra Claude Code, kontra Grok Build, kontra Kimi Code CLI — więc odczyt wiersz do wiersza porównuje parę harness–model z inną parą harness–model, a nie dwa modele w ramach jednego harnessu. Tam, gdzie Meta nie przeprowadziła porównania w dopasowanych warunkach, a tablica wyników AA nie jest zbudowana, by na to odpowiedzieć, uczciwym stanowiskiem jest stwierdzenie, że bezpośrednie porównanie nie istnieje przy dopasowanym wysiłku i harnessie, zamiast konstruować je z sąsiednich liczb.

Co routuje OrcaRouter, a czego nie

OrcaRouter to pojedynczy punkt końcowy obejmujący ponad 200 modeli w cenie katalogowej każdego dostawcy bez marży, co oznacza, że odpowiedź dotyczącą dostępności dla tej rodziny można zweryfikować, a nie jest ona kwestią polityki. Sprawdzono dzisiaj względem naszej bieżącej publicznej listy modeli:

• meta/muse-code — nie ma go w katalogu. Muse Code to harness, a nie model podlegający routingowi, i nie obsługujemy go

• meta/muse-spark-1.3 — nie ma w katalogu

• meta/muse-spark-1.2 — z możliwością routingu, z oknem kontekstowym wynoszącym 1 048 576 tokenów i cenami 1,25 USD za milion tokenów wejściowych, 4,25 USD za milion wyjściowych oraz 0,15 USD za milion odczytów z pamięci podręcznej, czyli według tych samych stawek, które publikuje Meta

• meta/muse-spark-1.1 — również z możliwością routingu, w tych samych trzech stawkach

Praktyczny wymiar tego w OrcaRouter jest więc taki, że możesz uzyskać dostęp do wydanych generacji Muse Spark przez ten sam endpoint, którego używasz do wszystkiego innego, a nie możesz przez niego uzyskać dostępu do Muse Code ani do bieżącej generacji 1.3. Traktuj to wyłącznie jako opis dzisiejszego katalogu i nic więcej; dostępność się zmienia, a lista modeli jest miejscem, w którym należy to sprawdzić.

A screenshot of the OrcaRouter model page for Meta: Muse Spark 1.2, showing the model slug meta/muse-spark-1.2, a 1,048,576-token context window, text, image, video, file and audio inputs with text output, pricing of $1.25 per million input tokens and $4.25 per million output tokens, and the OrcaRouter navigation in English.

To, na czym router zarabia na siebie przy takim obciążeniu, to dwie rzeczy, których subskrypcja nie może ci dać. Pierwsza z nich to to, że pojedynczy klucz API jest warstwą routingu, która automatycznie przełącza żądanie awaryjnie, gdy dostawca ulega degradacji, co ma znaczenie, gdy uruchomienie agenta jest na głębokości tysięcy wywołań narzędzi i wolisz nie stracić go z powodu jednego dostawcy upstream, który ma zły dzień. Druga to to, że żądanie jest opisywane, a nie zakodowane na sztywno — możesz umieścić Muse Spark 1.2 za tym samym DSL routingu co każdy inny model i zmienić to, co je obsługuje, bez zmiany klienta.

Często zadawane

Czy domyślny model CLI to bieżący model? Nie. Domyślnym modelem Muse Code jest muse-spark-1.2; bieżąca generacja to Muse Spark 1.3, ogłoszona 2 września 2026 r., a można ją uzyskać, używając opcji --model muse-spark-1.3 lub /modelspolecenia

Które sformułowanie jest poprawne — „Muse Code 1.3” czy „Muse Spark 1.3”? Muse Spark 1.3. Wersje Muse Code to wydania harnessa, a obecna to 1.4.7; te dwie linie numeracji są niezależne i właśnie dlatego zapytanie „muse code 1.3” zwraca mylące wyniki.

Jeśli potrzebuję tylko wejścia audio, który model powinienem skonfigurować? Muse Spark 1.2. Własny przypis Meta mówi, że rozumienie audio w 1.3 nie jest w pełni obsługiwane i może pogarszać jakość odpowiedzi, oraz kieruje zadania audio do 1.2 lub do Muse Voice Transcribe.

Czy poziom Contributor jest darmowym lub próbnym planem?Nie, nie jest to też rabat, który otrzymujesz automatycznie. To tańszy wariant w każdej wersji Muse Spark od 1.2 w górę, w zamian za zgodę na trenowanie na twoich promptach i ukończeniach; generacja 1.1 nie ma wariantu Contributor.

Konkluzja

Muse Code to agent kodujący do terminala i CI firmy Meta, stworzony przez Meta dla jej modeli Muse Spark, sprzedawany w czterech planach miesięcznych po 5,00 USD, 15,00 USD, 50,00 USD i 200,00 USD, bez darmowego planu, oparty na rozliczanych za użycie stawkach Standard wynoszących 1,25 USD za wejście i 4,25 USD za wyjście za milion tokenów oraz stawkach Contributor 0,10 USD i 0,20 USD za te same tokeny, jeśli pozwolisz firmie Meta trenować na nich. Aktualne wydanie CLI to 1.4.7, aktualna generacja modelu to Muse Spark 1.3, a CLI nadal domyślnie używa Muse Spark 1.2 — podawaj wersję i poziom wysiłku rozumowania, ilekroć podajesz wynik, ponieważ Muse Code uruchamiający Muse Spark 1.3 przy max i przy xhigh to nie ten sam pomiar, a sztandarowe twierdzenie dostawcy o efektywności jest porównaniem wewnętrznym, a nie niezależnym wynikiem.

Aby zobaczyć, jak sam harness działa w praktyce, zobacz nasz przewodnik po terminalowym agencie kodującym Muse Code.

Porównane w tym artykule3

Wykryto na podstawie tego artykułu · Benchmarki: Artificial Analysis · aktualizowane codziennie