Mercury 3 vs Claude Opus 5: to samo okno 1 mln tokenów, wycenione na dwa różne sposoby

Zarówno Mercury 3, jak i Claude Opus 5 przyjmą milion tokenów w jednym wywołaniu, i właśnie w tym miejscu ich podobieństwo przestaje być użyteczne. Inception Labs wydało Mercury 3 19 października 2026 r. w cenie 0,20 USD za milion tokenów wejściowych i 0,70 USD za milion tokenów wyjściowych, obniżonej o połowę do 0,10 USD i 0,35 USD w oknie startowym bez opublikowanej daty zakończenia. Claude Opus 5, który Anthropic udostępnił 24 lipca 2026 r., pobiera 5,00 USD i 25,00 USD za te same dwie jednostki, przy czym odczyty z pamięci podręcznej kosztują 0,50 USD, a zapisy do niej 10,00 USD. Na wyjściu daje to 71-krotną różnicę przy cenie startowej Mercury'ego i 36-krotną różnicę przy jego cenie katalogowej — a jednak decyzja, przed którą faktycznie staje każdy, kto ma długi dokument, nie dotyczy tego, która liczba jest mniejsza. Chodzi o to, czy dokument jest tekstem i czy jedno przejście przez niego musi być prawidłowe. Udokumentowane awarie AI i incydenty z agentami, stojące za takimi wydaniami jak to, są zebrane w OrcaRouter AI Incident Archive, gdzie każdy wpis zawiera własne źródła, stopień ważności, ocenę pewności i oznaczenie sporu.

Te dwa pytania wyraźnie rozdzielają tę parę, ponieważ to naprawdę różne produkty. Opus 5 przyjmuje tekst, obrazy i pliki, jest najzdolniejszym modelem A​nthropic w linii Opus i został pozycjonowany do długoterminowej pracy agentowej — zachowuje spójność przez wieloetapowe sesje z intensywnym użyciem narzędzi, ze szczególną mocną stroną w kompleksowej inżynierii oprogramowania, przeglądzie kodu i wyszukiwaniu błędów oraz analizie wizualnej. Mercury 3 to dyfuzyjny model językowy, który przyjmuje wyłącznie tekst, generuje tokeny w blokach, a nie pojedynczo, i działa z zmierzoną przez dostawcę prędkością 1068 tokenów na sekundę w porównaniu z około 54 dla Opus 5 w harnessie Artificial Analysis.

Czym każde z nich jest, bez marketingowej otoczki

Mercury 3 to trzecia generacja zakładu Inception, że dekodowanie równoległe jest właściwą architekturą dla tańszej części rynku. Odszumia jednocześnie blok pozycji i zatwierdza je razem — stąd bierze się przepustowość. Inception podaje, że jego łączna liczba parametrów jest ponad 40 razy większa niż w Mercury 1, a mimo to działa z prędkością ponad 1000 tokenów na sekundę, że jego okno kontekstu wzrosło z 260 000 do 1 000 000 tokenów oraz że ma limit wyjściowy wynoszący 131 072 tokeny. Żadna z tych informacji nie została niezależnie zweryfikowana.

• Cena — Mercury 3: 0,20 USD / 0,70 USD za milion, 0,10 USD / 0,35 USD w momencie premiery, buforowane dane wejściowe 90% poniżej stawki za dane wejściowe. Claude Opus 5: 5,00 USD / 25,00 USD, odczyty z pamięci podręcznej 0,50 USD, zapisy do pamięci podręcznej 10,00 USD.

• Kontekst i dane wyjściowe — Mercury 3: 1,000,000 na wejściu, 131,072 na wyjściu. Claude Opus 5: 1,000,000 na wejściu, 128,000 na wyjściu.

• Modalności — Mercury 3: tekst na wejściu, tekst na wyjściu. Claude Opus 5: tekst, obraz i plik na wejściu, tekst na wyjściu.

• Szybkość — Mercury 3: 1068 tokenów na sekundę, zmierzone przez Inception na sprzęcie NVIDIA. Claude Opus 5: około 54 tokeny na sekundę według pomiarów Artificial Analysis.

• Niezależne wyniki — Mercury 3: brak, nie istnieje strona Artificial Analysis. Claude Opus 5: 50,8 w Artificial Analysis Intelligence Index i 78,0 w jego indeksie kodowania, drugie miejsce spośród 138 modeli w tym rankingu kodowania.

• Poziom wysiłku rozumowania — Mercury 3: natychmiastowy, niski, średni i wysoki, domyślnie niski. Claude Opus 5: mechanizmy kontroli wysiłku i budżetu myślenia Anthropic na tej samej powierzchni API.

Zgodność okien kontekstowych to zbieg okoliczności, który czyni to porównanie wartym napisania, a to, jak każdy model jest wyceniany wokół nich, jest punktem, w którym się różnią. Opus 5 pobiera opłatę za zapisy do pamięci podręcznej w wysokości 10,00 USD za milion — dwukrotność swojej stawki za dane wejściowe — a następnie 0,50 USD za odczyty, więc ekonomika obciążenia związanego z długim dokumentem mocno zależy od tego, czy ten sam wstęp wyślesz raz, czy pięćdziesiąt razy. Mercury 3 nie ma publikowanej dopłaty za zapis i wycenia dane wejściowe z pamięci podręcznej na 0,02 USD według cennika, 0,01 USD w okresie premiery, co sprawia, że powtórzony dokument o 300 000 tokenów jest niemal darmowy przy drugim wywołaniu i każdym kolejnym.

Pytanie dotyczące dokumentu, przepuszczone przez obie karty stawek

Przyjmij realistyczny nakład pracy z długimi dokumentami: zestaw umów o objętości 250 stron, 180 000 tokenów wejściowych, wynikowe podsumowanie strukturalne o długości 2000 tokenów. Dziesięć tysięcy dokumentów miesięcznie, każde w jednym przebiegu, bez użycia pamięci podręcznej.

{{1}}Claude Opus 5{{/1}} — {{2}}180 000 tokenów wejściowych po 5,00 USD za milion to 0,90 USD na dokument; 2000 tokenów wyjściowych po 25,00 USD to 0,05 USD{{/2}}. Przyjmijmy 0,95 USD za sztukę, 9500 USD za miesiąc.

• Mercury 3 według ceny katalogowej — 0,036 USD za wejście i 0,0014 USD za wyjście, około 0,037 USD za sztukę, 374 USD za miesiąc.

• Mercury 3 w cenie premierowej — około 0,019 USD za sztukę, 188 USD za miesiąc.

To 25-krotna różnica przy cenie katalogowej i 50-krotna przy zniżce, a jej kształt wynika w całości ze stawki za tokeny wejściowe: podsumowanie to 1% tokenów i 5% kosztu na dokument w Opus 5. A teraz ten sam korpus z dokumentem wysyłanym ponownie pięć razy, tak jak robiłby to wieloetapowy proces ekstrakcji.

• Claude Opus 5 — pierwsze wywołanie zapisuje cache po $10.00 za milion za 180 000 tokenów, $1.80, następnie cztery odczyty po $0.50 za milion, $0.09 każdy. Koszt wejścia wynosi $2.16 na dokument plus $0.25 za wyjście w pięciu wywołaniach: około $2.41, czyli $24,100 miesięcznie.

Mercury 3 — każde wywołanie jest rozliczane jako wejście po $0.20 lub z pamięci podręcznej z 90% zniżki. Pięć przebiegów według cennikowej stawki wejściowej to $0.18; gdy dokument jest w pamięci podręcznej po pierwszym przebiegu, to około $0.06 łącznie. Tak czy inaczej miesiąc zamyka się poniżej $2,000, a większość tej kwoty to pierwszy przebieg.

Struktura buforowania niczego nie odwraca, ale zmienia proporcję — i zmienia ją na korzyść Opus 5: premia za zapis w wysokości 10,00 USD to jednorazowy koszt, który amortyzuje się przy każdym odczycie. Nie zmienia się natomiast dolna granica. Przy 180 000 tokenów na dokument żadna strategia buforowania nie sprawi, że stawka wejściowa 5,00 USD znajdzie się choćby w obrębie jednego rzędu wielkości od stawki 0,20 USD.

Gdzie cena Opus 5 kupuje coś, czego nie można dostać nigdzie indziej w tej parze

Powyższa arytmetyka zakłada, że dokument jest tekstem. Połowa dokumentów w rzeczywistym zestawie umów taka nie jest: to zeskanowane strony, bloki podpisów sfotografowane telefonem, rysunki techniczne, wykresy osadzone jako obrazy. Mercury 3 nie potrafi odczytać żadnego z nich. Opus 5 potrafi, a jego analiza wizualna jest jedną z trzech mocnych stron, które A​nthropic wymienia w pozycjonowaniu modelu, obok inżynierii oprogramowania i przeglądu kodu.

To nie jest drobna uwaga do porównania kosztów. To jest właśnie to porównanie. Model, który nie widzi zeskanowanego załącznika, musi być karmiony wynikiem OCR, a wynik OCR na stronie z podpisem lub opieczętowanej poprawce to miejsce, w którym procesy przetwarzania dokumentów po cichu zawodzą — pominięta klauzula, błędnie odczytana data, tabela spłaszczona do domysłu. Stawka $0.037 za dokument dla Mercury 3 jest realna i jest ceną przetworzenia tej części korpusu, która była już czytelna maszynowo.

Drugą rzeczą, za którą płaci się w cenie Opus 5, jest ta, której nikt jeszcze nie potrafi zmierzyć. Ma zmierzoną pozycję na neutralnym harnessie: 50,8 w indeksie inteligencji, 78,0 w kodowaniu, drugie miejsce spośród 138 modeli. Mercury 3 ma tylko jeden wynik jakościowy i jest on własny Inception — 50% ukończenia na 50 zadaniach nawigacyjnych Mind2Web na żywo w produkcyjnym harnessie agenta Inception, który firma opisuje jako „znacząco więcej niż GPT-6.1-Sol” przy tym samym wolumenie tokenów i liczbie kroków. To poważny dowód, ale niekontrolowany: harness, strony docelowe i punktacja należą do sprzedawcy, a żadna strona trzecia go nie powtórzyła.

Uczciwe ujęcie różnicy w jakości nie brzmi więc: „Opus 5 jest lepszy”. Brzmi: „Opus 5 jest zmierzony, a Mercury 3 nie”, i to są różne twierdzenia o różnych profilach ryzyka. Tryby awarii modelu zmierzonego są gdzieś udokumentowane. Tryby awarii modelu niezmierzonego odkrywasz ty — w produkcji, przy dowolnym wolumenie, na jaki go wysłałeś.

Co warstwa routingu robi z niezmierzonym modelem

Claude Opus 5 jest w katalogu OrcaRouter w stawkach samego A​nthropic — $5.00 i $25.00 za milion, $0.50 za odczyty z pamięci podręcznej, $10.00 za zapisy do pamięci podręcznej — poprzez ten sam punkt końcowy zgodny z OpenAI co wszystko inne, co kierujemy, bez doliczanej marży. Mercury 3 nie znajduje się w katalogu; nasze API modeli nie zwraca niczego dla żadnego modelu Inception, więc każdy, kto go wywołuje, trafia bezpośrednio na platformę Inception, gdzie nowe konta otrzymują 100 milionów darmowych tokenów, albo na jedną z kilku platform zewnętrznych, które go hostują.

Ta asymetria to dokładnie ten przypadek, dla którego istnieje warstwa routingu, a użyteczny wzorzec nie polega na rzucie monetą między dwoma modelami. To reguła, która sprawia, że tania ścieżka jest warunkowa. Dokumenty zawierające wyłącznie tekst poniżej progu tokenów trafiają do Mercury 3. Wszystko z obrazem, wszystko powyżej progu, wszystko, co zwraca strukturę o niskiej pewności, trafia do Opus 5. Oba są dostępne za pomocą jednego klucza, reguła jest konfiguracją, a nie kodem aplikacji, a podział można przesuwać — z 10% ruchu na 90% lub z powrotem do zera — bez wdrożenia.

Ta sama zasada obejmuje to, co faktycznie się zmieni. Zniżka premierowa Inception nie ma podanej daty zakończenia, a gdy się skończy, cena za dane wyjściowe Mercury 3 podwoi się. Neutralny wskaźnik inteligencji dla Mercury 3 pojawi się w pewnym momencie i może być lepszy lub gorszy niż sposób, w jaki przedstawia go dostawca. Żadne z tych zdarzeń nie wymaga przepisania integracji, jeśli model znajduje się za regułą routingu; oba wymagają tego, jeśli model znajduje się w aplikacji.

Jest jeszcze jedna uczciwa uwaga dotycząca różnicy cen i działa ona przeciwko powyższym obliczeniom. Cena Opus 5 to opublikowana cena katalogowa, stabilna od lipca, z udokumentowaną strukturą pamięci podręcznej i udokumentowanym limitem kontekstu. Najniższa kwota dla Mercury 3 to promocja. Modele kosztów oparte na promocjach mają zwyczaj okazywać się błędne w dniu, którego nikt nie zapisał, dlatego każdą liczbę w tym artykule przeliczono zarówno według ceny premierowej, jak i ceny katalogowej, a nie tylko tej atrakcyjnej.

Kto powinien wybrać, które

Jeśli korpus jest tekstem, odpowiedzi są krótkie, a kontrola na dalszym etapie wychwytuje błędy — klasyfikację, ekstrakcję, ponowne rankingowanie, streszczanie już oczyszczonych dokumentów — cennik Mercury 3 oznacza oszczędność rzędu wielkości, a brak neutralnego wyniku jest ryzykiem do opanowania. Własny wskaźnik błędów poznasz w ciągu pierwszego dnia ruchu, a koszt tych błędów przy $0.037 za dokument mierzy się w centach.

Jeśli korpus zawiera obrazy, jeśli sesja trwa godzinami z narzędziami w pętli lub jeśli błędna odpowiedź kosztuje więcej niż tokeny, które ją wygenerowały, Opus 5 jest modelem o udokumentowanym zachowaniu i stabilnej cenie. Jest także, z wynikiem 78,0 w indeksie kodowania, jednym z dwóch najlepszych modeli do kodowania w rankingu — najtańsza opcja w ogóle nie wchodzi do tego porównania.

Jedyny workflow, którego nie należy budować na żadnym z nich bez reguły przed nim, to ten, który ma większość zespołów: kolejka mieszana, w której 80% dokumentów to czysty tekst, a 20% to skany. Wysyłanie wszystkiego do Opus 5 oznacza płacenie flagowych stawek za pracę na poziomie OCR. Wysyłanie wszystkiego do Mercury 3 bezgłośnie gubi skany. Reguła routingu nie jest w tej kolejce miłym dodatkiem; to różnica między działającym pipeline’em a kosztownym, który w 20% przypadków daje błędne wyniki.