Ideogram Vector 1.0 vs Krea 3: Co oddajesz na koniec

Każdy brief projektowy, który zaczyna się od „zrób mi logo”, kończy się w końcu tym, że ktoś prosi o plik. To jest moment, w którym Ideogram Vector 1.0 i Krea 3przestają wyglądać jak dwa sposoby na wykonanie tej samej pracy. Ideogram Vector 1.0, wydany 22 października 2026 r., generuje plik SVG, który możesz otworzyć w Illustratorze lub Figmie i dalej edytować jako geometrię. Krea 3, wydana tydzień wcześniej, 15 października, generuje obraz rastrowy 2K, który jest gotowy w chwili, gdy powstaje.

Oba dobrze robią to, co do nich należy. Problem w tym, że różnica nie wychodzi na jaw przy zestawieniu przykładowych wyników obok siebie — a właśnie tak napisane jest niemal każde porównanie tych dwóch narzędzi. Wychodzi na jaw trzy tygodnie później, w pliku, który przychodzi jako PNG o 2736 pikselach i zostaje odesłany z powrotem.

Dwie definicje słowa „finished”

Krea 3 to edytor obrazów oparty na instrukcjach. Jego zadaniem jest wzięcie obrazu, który już masz, i zmiana jego części — podmiana produktu, zmiana stylu postaci, zastąpienie tła — przy pozostawieniu pikseli poza edytowanym obszarem bez zmian. Generowanie obrazu z tekstu działa, ale jest ścieżką drugorzędną. Wszystko w tym modelu jest dostrojone do pętli: generuj, oglądaj, poprawiaj, generuj ponownie. Własna mediana Krei dla typowej edycji to niecałe osiem sekund.

Ideogram Vector 1.0 w ogóle nie jest edytorem. Ma dwa endpointy i żaden z nich nie przyjmuje instrukcji dotyczącej istniejącej kompozycji. Jeden generuje grafikę SVG na podstawie promptu o długości do 9 500 znaków, opcjonalnie warunkowanego obrazami referencyjnymi. Drugi konwertuje plik JPEG, PNG lub WEBP o rozmiarze do 50 MB na SVG. Nie ma inpaintingu, wybierania obszarów ani opcji „zachowaj wszystko inne bez zmian”. Jeśli plik jest niepoprawny, generujesz kolejny plik.

Uczciwe ujęcie sprawy nie brzmi więc: „który model jest lepszy”. Brzmi ono: na jakim etapie zadania każdy z nich przestaje być użyteczny?

Do czego Krea 3 naprawdę się nadaje

Argument za Krea 3 to szybkość iteracji względem referencji, którą kontrolujesz. Elementy, które mają znaczenie przy wyborze:

Obsługa referencji — do sześciu obrazów referencyjnych w aplikacji, podczas gdy dokumentacja API dopuszcza aż osiem. Powyżej czterech lub pięciu referencje są skalowane w dół do 1,536 pikseli na dłuższym boku, więc praktyczny limit dla prac wymagających szczegółów jest niższy, niż sugeruje ta liczba.

• Edycja regionalna — edycja w ramce ograniczającej zmienia region i kopiuje resztę dosłownie. To zasadniczo różni się od pełnego ponownego wygenerowania i sprawia, że prace z fotografią produktową są wykonalne.

• Tryby myślenia — szybki tryb domyślny i wolniejszy tryb wysoki do kompozycji z wieloma odniesieniami lub wieloetapowych. Tryb wysoki kosztuje dodatkowo i to w nim zwykle tkwią najlepsze rezultaty.

• Strojenie LoRA — Krea trenuje małe adaptery dla produktu, osoby lub stylu firmowego. Dla marki o spójnym wyglądzie to prawdziwa przewaga konkurencyjna, a zarazem funkcja, na którą modele wektorowe nie mają odpowiedzi.

• Wyjście — natywne 2K, z opcją 1K. Brak ścieżki wektorowej, brak struktury warstw, brak edytowalnego tekstu.

Do czego Ideogram Vector 1.0 naprawdę się nadaje

Ideogram przekonuje, że SVG otrzymujemy jako gotową grafikę, a nie jako odrysowaną sylwetkę. Dostawca opisuje poszczególne elementy jako niezależnie ruchome, obracalne i z możliwością zmiany koloru, a gradienty i typografię jako zachowane w formie edytowalnych obiektów, a nie wtopione w ścieżki. To twierdzenie z czasu premiery i, na moment pisania tego tekstu, nikt spoza Ideogram nie opublikował uporządkowanego testu tego rozwiązania.

Interfejs API jest niezwykle prosty, co stanowi jego zaletę:

• Tekst na wektor — POST /v2/svg/generate/ideogram-vector-1, prompt od 1 do 9500 znaków, opcjonalne obrazy referencyjne, współczynnik proporcji domyślnie ustawiony na auto.

• Obraz do wektora — POST /v2/svg/vectorize/ideogram-vector-1, jeden obraz do 50 MB, tryb simple (mniej, prostsze kształty) lub default (drobniejsze szczegóły).

• Poziomy jakości — niski, średni i wysoki, domyślnie średni. Cena zależy od wybranego poziomu.

• Próba na sucho — przekazanie dry_run: true powoduje walidację i wycenę żądania bez jego generowania, zapisywania i naliczania opłat, zwracając zamiast obrazu ofertę cenową. Dla każdego, kto buduje zabezpieczenie kosztowe, to najbardziej przydatny zapis w dokumentacji.

• Domyślnie asynchronicznie — oba punkty końcowe zwracają identyfikator generacji, a dostępne są webhooki podpisane kluczem Ed25519.

Jest jeden haczyk, o którym warto wiedzieć, zanim zaplanujesz wokół tego cały pipeline. Endpoint vectorize udostępnia wartość logiczną group opisaną jako „żądanie grupowania kształtów w warstwy”, po czym natychmiast następuje „Grupowanie nie jest jeszcze dostępne”. Prześlij płaski plik PNG, a otrzymasz z powrotem geometrię, ale nie organizację warstw, którą sugeruje język marketingowy. Historia z warstwami jest najmocniejsza na ścieżce text-to-vector, gdzie model komponuje, a nie wnioskuje.

Test przekazania

Trzy sytuacje pozwalają rozróżnić te modele szybciej niż jakikolwiek benchmark.

Test pierwszy: dwunastometrowy baner

Weź znak wygenerowany w 2K i przeskaluj go na ścianę. Wersja rastrowa jest ponownie próbkowana; krawędzie się rozmywają; dostarczany przez dostawcę upscaler pomaga, ale nie wymyśla szczegółów, których nigdy nie było. Wersja SVG jest renderowana ponownie w dowolnej rozdzielczości wymaganej przez urządzenie wyjściowe. W przypadku oznakowania, haftu, sitodruku, cięcia laserowego lub winylu nie jest to preferencja jakościowa — to różnica między tym, co użyteczne, a tym, co nie.

Test drugi: wariant kolorystyczny

Klient prosi o ten sam znak w czterech kolorach marki. W przypadku pliku rastrowego oznacza to cztery edycje albo cztery ponowne wygenerowania, z których każde może nieznacznie przesunąć krzywą i w przypadku żadnego nie można zagwarantować, że będzie geometrycznie identyczne. W przypadku SVG, w którym wypełnienia są osobnymi obiektami, to zwykłe znajdź-i-zamień wartości szesnastkowej. Jeśli wypełnienia nie są osobnymi obiektami, wracasz do przerysowywania. To, który z tych przypadków otrzymujesz, jest dokładnie tym, o czym mówi deklaracja warstw, i to pierwszą rzecz, którą należy zweryfikować na rzeczywistym pliku.

Test trzeci: legalna edycja

Dział prawny chce, żeby symbol zastrzeżonego znaku towarowego przesunąć o dwa punkty w prawo, a znak słowny zagęścić. W grafice rastrowej to nowe wygenerowanie i nadzieja, że się uda. W SVG z żywym tekstem to drobne przesunięcie. W SVG, w którym tekst zamieniono na kontury, to przerysowanie — czyli cichy tryb awarii, o którym nikt nie mówi: wektor nie oznacza automatycznie edytowalnego tekstu.

Ile pieniędzy jest wart ten plik

Ceny za pojedyncze wygenerowanie są tak zbliżone, że ich porównywanie tylko rozprasza. Krea 3 kosztuje 0,03 USD za wynik 1K i 0,06 USD za wynik 2K, przed doliczeniem pozycji za obrazy referencyjne (około 0,02 USD za referencję 1K i 0,07 USD za referencję 2K) i przed trybem wysokiego myślenia. Ideogram Vector 1.0 kosztuje 0,13 USD, 0,16 USD i 0,20 USD odpowiednio za niski, średni i wysoki tryb tekst-na-wektor, 0,32 USD przy wysokiej jakości z obrazami referencyjnymi oraz stałe 0,10 USD za konwersję. Na poziomie, którego profesjonalista faktycznie by używał, oba rozwiązania różnią się o kilka centów na zasób.

Liczba, która przyćmiewa obie, to przerysowanie. Projektant konwertujący logo rastrowe na czystą geometrię wektorową potrzebuje od dwudziestu minut do godziny, w zależności od złożoności. Przy pełnym koszcie 60 USD za godzinę daje to od 20 do 60 USD pracy w porównaniu z wygenerowaniem za 0,20 USD. Zastosuj to do odświeżenia marki obejmującego dwadzieścia zasobów, a ścieżka rastrowa będzie kosztować od 400 do 1200 USD na ponownym rysowaniu, którego ścieżka wektorowa nie wymaga.

Ta arytmetyka wyjaśnia też, gdzie OrcaRouter pasuje w mieszanym przepływie pracy. Punkty końcowe wektorowe Ideogramu są obsługiwane bezpośrednio przez dostawcę — nie kierujemy ich przez nasz router, a ten tekst byłby mylący, gdyby sugerował inaczej. To, co kierujemy, to rastrowa strona tego samego zadania: modele takie jak GPT Image 2 i Gemini 3.1 Flash Image są w katalogu na jednym kluczu w cenie katalogowej dostawcy z 0% marży, co jest przydatne, gdy etap wektorowy jest jednym elementem w potoku, który obejmuje także moodboardy, powiększanie i wycinanie.

Gdzie każdy z nich zawodzi

Krea 3 zawodzi dokładnie w momencie, gdy plik opuszcza ekran. Przekaż go drukarzowi, wykonawcy szyldów lub dostawcy opakowań, a zostaniesz poproszony o wersję wektorową, której nie masz. Nie potrafi też dostarczyć pliku, w którym tekst jest tekstem. W przypadku plakatu, który zawsze pozostanie tylko plakatem, nie ma to znaczenia. W przypadku czegokolwiek, co staje się systemem — logo, zestaw ikon, linia opakowań — to jest dyskwalifikujące.

Ideogram Vector 1.0 zawodzi już na początkowym etapie zadania. Nie potrafi iterować na Twojej istniejącej kompozycji. Nie weźmie Twojego zdjęcia produktu i nie zmieni etykiety. Nie ma edycji regionalnej, treningu spójności opartego na referencjach ani sposobu, by powiedzieć „zachowaj to, zmień tamto” o obrazie, który już Ci się podoba. Ponadto na dzień 23 października 2026 r. nie ma wyniku: ranking edycji Artificial Analysis plasuje Krea 3 Ultra na piątym miejscu z 1 152 Elo na podstawie 5 440 próbek, a Ideogram Vector 1.0 w ogóle się na nim nie pojawia, ponieważ ranking mierzy edycję opartą na instrukcjach, a ten model tego nie robi.

Praktyczna zasada, która przetrwa kontakt z klientami

Zadaj jedno pytanie przed wyborem: czy rezultat kiedykolwiek będzie powiększany, zmieniany kolorystycznie lub drukowany na czymś innym niż ekran? Jeśli tak, wygeneruj SVG, nawet jeśli prace eksploracyjne wykonano w modelu rastrowym. Jeśli odpowiedź brzmi nie — post w mediach społecznościowych, makieta, obraz hero na stronę docelową — wtedy edytor rastrowy z kontrolą obszarową i LoRA wytrenowana na marce doprowadzi cię do celu szybciej i taniej, a nikt nigdy nie poprosi o plik.

Błędem, którego należy unikać, jest prowadzenie eksploracji w modelu wektorowym. Ideogram Vector 1.0 daje jedną próbę na generację, bez korekcji obszarowej, więc kompozycja, którą wciąż ustalasz, jest kosztowna w sterowaniu. Eksploruj tam, gdzie możesz edytować. Publikuj tam, gdzie plik jest właściwy.