API DeepSeek to dwa punkty końcowe i dwie nazwy modeli — oto co akceptuje każdy z nich.

API DeepSeek wygląda na prostsze, niż jest w rzeczywistości. Istnieją dwa bazowe adresy URL, dwa identyfikatory modeli oraz macierz funkcji, w której dwie kolumny są prawie identyczne — z wyjątkiem jednej pozycji, która decyduje, czy Twoje obciążenie jest w ogóle możliwe. Jeśli migrujesz z OpenAI SDK, potrzebujesz jednego z nich; jeśli migrujesz ze środowiska w stylu Anthropic, potrzebujesz drugiego; a jeśli wysyłasz zrzuty ekranu, tylko jeden z dwóch modeli je przyjmie.

Te dwie bazy

• Format OpenAI — code>https://api.deepseek.com/code>. Uzupełnienia czatu w formacie OpenAI, w tym Responses API, dane wyjściowe JSON, wywołania narzędzi i uzupełnianie prefiksu w wersji beta.

• Format Anthropic — code>https://api.deepseek.com/anthropic/code>. Te same dwa modele za interfejsem w kształcie Anthropic, czyli dokładnie to, czego potrzebuje narzędzie do kodowania obsługujące ten protokół.

Oba punkty bazowe obsługują oba modele. Wybór punktu bazowego zależy od używanej biblioteki klienta, a nie od możliwości.

Dwie nazwy i to, co się za każdą z nich kryje

• deepseek-flash — obecnie obsługiwany przez DeepSeek-V4.1-Flash-1017, checkpoint z października. Multimodalny: tekst i obrazy na wejściu, tekst na wyjściu. Kontekst 1M, maksymalna długość wyjścia 384K, 2500 równoczesnych żądań.

• deepseek-v4-pro — obsługiwany przez DeepSeek-V4-Pro-0813. Tylko tekst. Ten sam kontekst 1M i wyjście 384K, 500 równoczesnych żądań.

Dwa starsze identyfikatory są nadal akceptowane — code>deepseek-v4-flash/code> i code>deepseek-v4-flash-vision-exp/code> — ale dokumentacja DeepSeek wyraźnie stwierdza, że odpowiadające im modele zostały wycofane, że żądania są obsługiwane przez V4.1-Flash-1017 oraz że są rozliczane według ceny Flash. W praktyce oznacza to, że starsza integracja nadal działa i po cichu zaczyna zwracać odpowiedzi innego modelu, co warto sprawdzić, zanim przypiszesz zmianę w wynikach do czegokolwiek innego.

Macierz funkcji, wiersz po wierszu

Prawie wszystko jest współdzielone. Wyjątki są całym powodem, dla którego ten przewodnik istnieje.

• Tryb myślenia —oba modele obsługują tryb bez myślenia i tryb myślenia, przy czym domyślny jest tryb myślenia. Poziomy wysiłku to niski, wysoki i maksymalny; zalecenia DeepSeek to niski w przypadku prostych zadań, wysoki w codziennej pracy agenta, maksymalny w trudniejszych scenariuszach.

• Dane wyjściowe JSON, wywołania narzędzi, uzupełnianie prefiksu — obsługiwane identycznie w obu. Uzupełnianie prefiksu jest w wersji beta.

• Responses API i Anthropic API —oba są obsługiwane przez oba modele, co jest nietypowe i warte poznania: można sterować dowolnym modelem za pomocą dowolnej formy klienta, bez warstwy tłumaczącej.

• Uzupełnianie FIM — wersja beta w obu przypadkach, a tryb nie-myślący tylko w obu. Jeśli Twoim przypadkiem użycia jest uzupełnianie kodu, to ograniczenie dotyczy również modelu flagowego.

• Vision — znacznik wyboru dla code>deepseek-flash/code>, „Nieobsługiwane” dla code>deepseek-v4-pro/code>. To jedyne rozwidlenie w matrycy i nie da się go obejść zmianą promptu.

Co identyfikatory sugerują na temat kosztu

Nazwy niosą ze sobą strukturę cenową. Flash to $0.15 za wejście i $0.60 za wyjście za milion tokenów, a trafienie w cache kosztuje $0.003; V4 Pro to $0.66 i $1.98, trafienie w cache $0.022. Oba podwajają się w godzinach 01:00–04:00 i 06:00–10:00 UTC od poniedziałku do piątku. Zatem wybrana nazwa modelu określa zarówno możliwości, jak i koszt, a powyższe starsze nazwy ustalają koszt według stawki Flash niezależnie od tego, który checkpoint odpowiada.

Jedna praktyczna konsekwencja: ponieważ code>deepseek-flash/code> wskazuje teraz na checkpoint wydany w październiku, model kosztów lub punkt odniesienia jakości napisany względem modelu z września opisuje coś, czego nie otrzymujesz już pod tym identyfikatorem. Nie wiąż niczego z nazwą, której nie zmierzyłeś ponownie w tym miesiącu.

Jak to się ma do warstwy routingu

Własna powierzchnia DeepSeek to dwa modele za dwoma protokołami. Jeśli Twoja aplikacja zawsze potrzebuje tylko najsilniejszego modelu DeepSeek, to wystarcza. Przypadki, w których to nie wystarcza, to te, których ten kształt nie potrafi wyrazić: wybór modelu awaryjnego na wypadek awarii dostawcy, łączenie DeepSeek z modelem innego dostawcy w jednym przepływie pracy albo testowanie A/B Flash względem Pro na ruchu na żywo bez dwóch integracji.

Właśnie do tego służy zgodny z OpenAI endpoint OrcaRouter z 224 modelami, a DeepSeek V4 Pro i V4.1 Flash są na nim dostępne po publikowanych stawkach DeepSeek, bez marży — łącznie z wierszem dotyczącym trafień w pamięć podręczną i podwojeniem w godzinach szczytu, ponieważ cena dostawcy jest przekazywana bez zmian. Powyższe endpointy nadal działają dokładnie tak, jak dokumentuje je DeepSeek; router nie zastępuje API dostawcy — daje jedno miejsce do przełączania się między kilkoma z nich.

Lista kontrolna migracji, w kolejności

• Wybierz bazę według kształtu swojego klienta, a nie według modelu, którego chcesz.

• Wybierz model według tego, co wysyłasz: obrazy oznaczają Flash, a w przypadku pracy tylko z tekstem decyduje cena.

• Ustaw poziom wysiłku myślenia jawnie, zamiast dziedziczyć wartość domyślną, ponieważ domyślnie myślenie jest włączone.

• Sprawdź, czy Twój stary identyfikator został wycofany — dwie starsze nazwy są akceptowane, ponownie fakturowane i ponownie realizowane.

• Zmierz udział trafień w pamięć podręczną, zanim oszacujesz miesięczny rachunek, ponieważ stabilny prefiks to 30× zniżka, a niestabilny — nic.