Wygenerowana abstrakcyjna ilustracja na głębokim łupkowym tle: po lewej pojedynczy kształt okna przeglądarki, narysowany jako pusty kontur, z cienką bursztynową linią biegnącą w prawo i kończącą się przy niewielkim ciemnym kształcie portu osadzonym w niskim murze. W połowie linii przenoszona przez nią etykieta adresu jest narysowana dwukrotnie w bladoszarym kolorze, przy czym druga etykieta wskazuje w innym kierunku. Za wszystkim znajduje się delikatna siatka planu. Nie pojawiają się żadne teksty, liczby, osoby, znaki towarowe ani logotypy organizacji. Logo OrcaRouter jest nałożone w prawym dolnym rogu.
AI Safety Incidents

Ochrona przed rebindingiem DNS była domyślnie wyłączona w MCP TypeScript SDK

Autor

Elias Hawthorne

Data publikacji

Najnowsze modele · 20Zobacz wszystkie modele →
Benchmarki: Artificial Analysis · aktualizowane codziennie
Powrót do wszystkich wpisów

Strona internetowa, której użytkownik nigdy nie zdecydował się zaufać, mogła dotrzeć do serwera Model Context Protocol działającego na jego własnej maszynie i wywołać jego narzędzia, ponieważ oficjalne SDK TypeScript dla tego protokołu pozostawiało ochronę przed DNS rebinding wyłączoną, chyba że deweloper ją włączył. Podatnością tą jest CVE-2025-66414, opublikowana przez GitHub Advisory Database 2 grudnia 2025 r. i oceniona na 8,1 przez National Vulnerability Database NIST, dotycząca @modelcontextprotocol/sdk przed wersją 1.24.0 — konkretnie serwerów HTTP zbudowanych na StreamableHTTPServerTransport lub SSEServerTransport, działających na localhost bez uwierzytelniania. Archiwum klasyfikuje ją w grudniu 2025 r. jako podatność, a nie incydent, na poziomie pewności A, bez odnotowanych rzeczywistych szkód: podatność, którą znaleziono, a nie taką, o której wykazano, że została wykorzystana. Wpis, wraz z własnymi ocenami ważności i pewności archiwum, znajduje się w Orca AI Incident Archive obok innych podatności MCP tam zarejestrowanych.

Co ta luka faktycznie umożliwia

W biuletynie GitHub GHSA-w48q-cv73-mx4w precyzyjnie określono warunki wstępne: serwer MCP oparty na HTTP, zbudowany na StreamableHTTPServerTransport lub SSEServerTransport, działający na localhost bez uwierzytelniania i bez ustawionej flagi enableDnsRebindingProtection. W tej konfiguracji biuletyn stwierdza, że „złośliwa witryna internetowa mogłaby wykorzystać DNS rebinding, aby obejść ograniczenia polityki tego samego źródła i wysyłać żądania do lokalnego serwera MCP”, a to „mogłoby w tych ograniczonych okolicznościach pozwolić atakującemu na wywoływanie narzędzi lub dostęp do zasobów udostępnianych przez serwer MCP w imieniu użytkownika”.

Mechanizm jest stary i nie zależy od błędu w żadnej przeglądarce. Strona serwowana z nazwy hosta kontrolowanej przez atakującego może komunikować się z tą nazwą hosta; atakujący następnie ponownie rozwiązuje tę samą nazwę na 127.0.0.1, dzięki czemu kontrola pochodzenia w przeglądarce nadal przechodzi, a żądania trafiają do maszyny znajdującej się przed użytkownikiem. Walidacja nagłówka Host udaremnia ten atak, ponieważ żądanie po odbiciu nadal zawiera nazwę hosta atakującego, a nie localhost — i dokładnie to implementuje poprawka. Biuletyn klasyfikuje tę słabość jako CWE-1188, niezabezpieczoną domyślną inicjalizację zasobu: zabezpieczenie istniało w SDK, ale nic go nie włączało.

Dwa wyłączenia mają znaczenie dla każdego, kto ocenia ekspozycję. Komunikat doradczy stwierdza, że problem nie dotyczy serwerów korzystających z transportu stdio, który jest sposobem połączenia większości uruchamianych lokalnie serwerów MCP, oraz stwierdza, że uruchamianie lokalnie serwerów MCP opartych na HTTP bez uwierzytelniania „nie jest zalecane zgodnie z najlepszymi praktykami bezpieczeństwa MCP”. Sekcja transportu w specyfikacji protokołu jest jeszcze bardziej rygorystyczna: wymaga, aby serwery weryfikowały nagłówek Origin we wszystkich połączeniach przychodzących i odpowiadały kodem 403, gdy nagłówek Origin jest obecny i nieprawidłowy, zaleca, aby serwery lokalne wiązały się wyłącznie z 127.0.0.1, oraz zaleca uwierzytelnianie we wszystkich połączeniach. Domyślne ustawienie SDK nie spełniało pierwszego z tych wymagań.

Trzy oceny za jedną wadę

Podsumowanie rekordu podaje {{1}}8,1{{/1}}, a ta wartość pochodzi od {{2}}NVD{{/2}}. {{3}}Wpis NVD{{/3}} ze statusem podatności {{4}}„Analyzed”{{/4}} ma {{5}}bazową ocenę CVSS 3.1 wynoszącą 8,1{{/5}}, {{6}}wysoką{{/6}}, z wektorem {{7}}AV:N/AC:L/PR:N/UI:R/S:U/C:H/I:H/A:N{{/7}}, oznaczoną jako {{8}}ocenę główną{{/8}}. {{9}}GitHub{{/9}}, który jest {{10}}organem numerującym CVE dla tego identyfikatora{{/10}}, przyznaje tej samej luce w {{11}}CVSS 4.0 ocenę 7,6{{/11}}, również {{12}}wysoką{{/12}}, z {{13}}obecnymi wymaganiami ataku{{/13}} i {{14}}pasywną interakcją użytkownika{{/14}}. Te dwie liczby różnią się, ponieważ {{15}}te frameworki mierzą różne rzeczy{{/15}}; nie są {{16}}sporem dotyczącym błędu{{/16}}.

A self-built HTML card headed 'CVE-2025-66414 · one flaw, five published judgements' and titled 'No two authorities grade it the same way, and none of them say it was exploited', with a lead line reading 'The record quotes 8.1. That is NIST's score. GitHub scores the same flaw 7.6 under a different framework, and the archive grades the entry medium on its own scale.' Six rows follow, each pairing a figure, what it measures, who published it and when: 8.1, CVSS 3.1, high, base score with vector AV:N/AC:L/PR:N/UI:R/S:U/C:H/I:H/A:N, marked primary in an entry whose vulnerability status is Analyzed, NIST National Vulnerability Database, 2 December 2025; 7.6, CVSS 4.0, high, base score with attack requirements present and user interaction passive, published by GitHub as the CVE Numbering Authority, listed as a secondary metric in NVD's entry, 2 December 2025; medium, the archive's own severity field, described as an editorial grade applied across its dataset and not a CVSS band, Orca AI Incident Archive, December 2025; none, CISA SSVC decision points exploitation none, automatable no, technical impact total, republished inside NVD's entry, 2 December 2025; 0.00544, FIRST EPSS, 46th percentile, probability of exploitation in the next 30 days, 17 November 2026; and false, the archive's real harm field, with no exploitation, victim or incident recorded in the entry and the record's kind given as vulnerability rather than incident, Orca AI Incident Archive, December 2025. A footer reads 'Sources: NVD entry for CVE-2025-66414, status Analyzed, published 2 December 2025; GitHub advisory GHSA-w48q-cv73-mx4w; MITRE CVE record, assigner GitHub_M; FIRST EPSS API as of 17 November 2026; Orca AI Incident Archive. The archive's severity field is its own classification and is not derived from either CVSS score.' The OrcaRouter logo is composited in the bottom-right corner.

Własna ocena archiwum dla tego rekordu to „medium”, niższa niż ocena „high” któregokolwiek z dwóch organów oceniających. Pole dotkliwości w archiwum to klasyfikacja redakcyjna stosowana w całym zbiorze danych, a nie przedział CVSS; ten tekst podaje te trzy wartości, zamiast je uzgadniać. To, co rekord stwierdza jednoznacznie, to real_harm false, i nic, co znaleziono w związku z tym artykułem, temu nie przeczy. NVD ponownie publikuje ocenę SSVC tego CVE dokonaną przez CISA, z exploitation „none” i automatable „no”. Exploit Prediction Scoring System organizacji FIRST podaje 0,00544, 46. percentyl, na dzień 17 listopada 2026 r. — niskie, ale niepomijalne prawdopodobieństwo eksploatacji w ciągu najbliższych 30 dni, co w przybliżeniu odpowiada luce na localhost bez opracowanego exploita.

Ochrona istniała przez pięć miesięcy, wyłączona

Domyślne ustawienie było celowym wyborem, a repozytorium pokazuje, że jego autor tak twierdzi. Pull request 565, otwarty przez ddworken i scalony 27 czerwca 2025 r., zaimplementował zabezpieczenia „zgodnie ze specyfikacją”, ale stwierdzono w nim: „Aby uniknąć zepsucia istniejących aplikacji, nie włącza to domyślnie żadnych zmian, ale włączenie tej funkcji jest zdecydowanie zalecane dla wszystkich lokalnych serwerów MCP korzystających z transportu SSE”. Ten sam opis dodaje: „Idealnie byłoby znaleźć sposób, aby włączyć je domyślnie. Ale na razie dodanie ich jako wyłączonych to dobry pierwszy krok”. Ten kod został wydany w wersji 1.14.0 3 lipca 2025 r., więc enableDnsRebindingProtection był dostępny, udokumentowany i wyłączony przez około pięć miesięcy przed wersją 1.24.0.

A self-built HTML card headed 'The same protection, five months apart' and titled 'Everything the fix does existed as an opt-in already — the change was the default', with a lead line reading 'The record is month-precision: December 2025. Every date below is a timestamp published by the source named on the row.' Eight timestamped rows follow: 27 June 2025, pull request 565, DNS rebinding protections implemented per spec and explicitly disabled by default to avoid breaking existing applications, GitHub repository, PR 565 by ddworken; 3 July 2025, version 1.14.0 published, enableDnsRebindingProtection ships in the SDK defaulting to false, with the same description adding that ideally the maintainers should find a way to enable them by default, npm registry; 25 November 2025, version 1.23.0 published, the last release before the fix, with no createMcpExpressApp helper and no host-header middleware anywhere in the unpacked package, npm registry and package contents; 28 November 2025, CVE-2025-66414 reserved, with GitHub_M as the numbering authority, MITRE CVE record; 2 December 2025 13:47 UTC, version 1.24.0 published, adding createMcpExpressApp, hostHeaderValidation and localhostHostValidation plus a DNS rebinding section in the server docs, npm registry; 2 December 2025 16:51 UTC, advisory GHSA-w48q-cv73-mx4w published, with the transport-level flag still defaulting to false, GitHub advisory; 2 December 2025 18:12 UTC, CVE record published, with NVD's analyzed entry following at 19:15 UTC with an 8.1 score, MITRE and NVD; and 17 November 2026, EPSS 0.00544, 46th percentile, with no exploitation recorded by CISA's SSVC assessment in the same period, FIRST EPSS. A footer reads 'Sources: GitHub pull request 565 and its description; npm registry publish timestamps for @modelcontextprotocol/sdk 1.14.0, 1.23.0 and 1.24.0; the 1.23.0 tarball as published; the advisory and the MITRE CVE record; FIRST EPSS. The record's own date is a month, not a day.' The OrcaRouter logo is composited in the bottom-right corner.

Istniał drugi, cichszy problem z opt-in. W dostarczonym kodzie, nawet gdy flaga była ustawiona na true, transport weryfikował nagłówek Host tylko wtedy, gdy skonfigurowano allowedHosts, a nagłówek Origin tylko wtedy, gdy skonfigurowano allowedOrigins — przy obu pustych listach funkcja walidacji kończyła się pomyślnie, nie sprawdzając niczego. Innymi słowy, włączenie przełącznika nic nie dawało, chyba że dostarczono również listy dozwolonych. Pull request otwarty 16 sierpnia 2026 r., numer 2676, opisuje dokładnie to jako „fail-open” i proponuje traktowanie nieustawionej flagi jako włączonej; wciąż był otwarty, gdy pisano ten artykuł.

Co zmieniła wersja 1.24.0, a co pozostawiła bez zmian

Wersja 1.24.0, opublikowana w npm o 13:47 UTC 2 grudnia 2025, dodaje pomocnik zamiast zmieniać domyślne ustawienie transportu. createMcpExpressApp() buduje aplikację Express, której domyślnym hostem jest 127.0.0.1 i która automatycznie stosuje localhostHostValidation(), gdy hostem jest 127.0.0.1, localhost lub ::1; przyjmuje listę allowedHosts dla niestandardowych nazw hostów i zapisuje w dzienniku ostrzeżenie, gdy zostanie powiązana z 0.0.0.0 lub :: bez takiej listy. To samo wydanie eksportuje hostHeaderValidation(allowedHostnames), stojący za tym mechanizm pośredniczący, który parsuje nagłówek Host przez interfejs URL API, dzięki czemu literały IPv6 działają, i zwraca błąd JSON-RPC 403, gdy nazwy hosta nie ma na liście. Dokumentacja serwera tego samego dnia zyskała sekcję o DNS rebinding.

To, czego nie zmienił, to transport. W wersji 1.24.0 transport streamable HTTP nadal odczytuje enableDnsRebindingProtection z domyślną wartością false, a transport SSE nadal konstruuje się z „enableDnsRebindingProtection: false”, gdy nie podano żadnych opcji. Rozpakowany na potrzeby tego artykułu tarball 1.32.2 z npm nadal zawiera enableDnsRebindingProtection z domyślną wartością false w transporcie streamable HTTP zgodnym ze standardem web. A zatem aplikacja, która buduje własny serwer Express w stary sposób, nie zyskuje ochrony w wyniku aktualizacji — biuletyn mówi o tym wprost, kierując użytkowników z niestandardowymi konfiguracjami Express do aktualizacji, a następnie samodzielnego zastosowania hostHeaderValidation(). Bezpieczna ścieżka istnieje i sprowadza się do jednego wywołania funkcji; nie jest to coś, co podniesienie wersji robi za ciebie.

Tego samego dnia scalono osobny pull request, numer 1205 autorstwa jacopoc, który poprawił sprawdzanie Origin, aby było zgodne ze specyfikacją z 2025-11-25, wymagającą odrzucania wyłącznie nagłówka Origin, który jest obecny i nieprawidłowy. Ma to znaczenie dla klientów innych niż przeglądarki, które nie wysyłają w ogóle nagłówka Origin, a były odrzucane, gdy ochrona była włączona.

Luka nie została całkowicie zamknięta wraz z biuletynem. Statyczny przegląd publicznego kodu źródłowego dokonany przez współtwórcę, zgłoszony jako issue 2843 w dniu 22 września 2026 r., stwierdza, że createMcpExpressApp stosuje kontrole Host i Origin tylko dla hostów pętli zwrotnej i ostrzega wyłącznie dla 0.0.0.0 oraz ::, więc serwer powiązany z adresem sieci LAN lub nazwą hosta kontenera nie otrzymuje ani kontroli, ani ostrzeżenia; w zgłoszeniu podano, że nie wysłano żadnego ruchu do żadnego środowiska MCP i nie przedstawiono dowodu koncepcji. To jest otwarte zgłoszenie, a nie potwierdzony defekt, i dotyczy powiązań innych niż pętla zwrotna, a nie przypadku localhost, którego dotyczy ten CVE.

Co to potwierdza, a co nie

Potwierdzenie jest tu rzeczywiste, lecz ma wąski charakter. NVD przeanalizowało CVE i przypisało mu własną ocenę 3.1; rekord CVE MITRE został zarezerwowany 28 listopada 2025 r. i opublikowany 2 grudnia 2025 r. z GitHub_M jako organem numerującym; OSV udostępnia ten sam wpis z tym samym zakresem objętych wersji i tym samym commitem poprawki. To cztery bazy danych, ale wszystkie opierają się na jednej poradzie producenta i zgadzają się z nią co do zakresu objętych wersji — każdej wersji przed 1.24.0 — oraz co do poprawki, commita 09623e2, który scalono 2 grudnia 2025 r. i który dodaje funkcję pomocniczą, middleware i sekcję dokumentacji.

Jak można było ustalić na potrzeby tego artykułu, niezależnych relacji brak. Wyszukiwanie w Google News identyfikatora CVE, a także drugie wyszukiwanie identyfikatora biuletynu, nie zwróciło żadnych artykułów. The Hacker News nie zwrócił niczego dla tego identyfikatora, a jego materiały dotyczące rebindingu obejmują Ray i starsze oprogramowanie klienckie, a nie ten SDK. Nie jest to sprzeczność z zapisem; właśnie dlatego ocena pewności A w tym zapisie opiera się na zgodności źródeł pierwotnych, a nie na tym, że ktokolwiek niezależnie odtworzył atak. Biuletyn nie podaje, kto pierwotnie zgłosił problem; API GitHuba wymienia JLLeitschuh jako analityka, którego w nim wyróżniono. Wraz z biuletynem nie opublikowano żadnego proof of concept i żadnego nie znaleziono.

Na czym tutaj opiera się „zaangażowanie AI”

Zapis wskazuje na potwierdzony udział AI, a w tym przypadku powiązanie ma charakter strukturalny, a nie behawioralny: dotknięty pakiet to oficjalne TypeScript SDK dla Model Context Protocol, interfejs, przez który aplikacje AI wywołują zewnętrzne narzędzia i odczytują zewnętrzne zasoby. Serwer udostępniony w ten sposób to taki, którego narzędzi można kazać użyć asystentowi, więc to, do czego dociera odbite żądanie, to ta sama powierzchnia narzędzi, do której dociera model. Nic w biuletynie doradczym, we wpisie NVD ani w repozytorium nie sugeruje, że model napisał podatny kod, wybrał niebezpieczne ustawienie domyślne lub przeprowadził atak. Wada została wprowadzona przez ludzkiego opiekuna, który udokumentował kompromis w pull requeście, i została zamknięta przez ludzkich opiekunów pięć miesięcy później.

Ustanowione, a nie

• Ustalono: że @modelcontextprotocol/sdk przed wersją 1.24.0 dostarczał transporty serwera HTTP z ochroną przed DNS rebinding domyślnie wyłączoną; że pozostawiało to nieuwierzytelnione serwery MCP na localhost dostępne ze złośliwej strony internetowej; że ochrona była dostępna jako opcja od wersji 1.14.0 na początku lipca 2025 r.; oraz że wersja 1.24.0 dodała funkcję pomocniczą i middleware, które czynią bezpieczną konfigurację domyślną dla powiązań localhost. Biuletyn doradczy, NVD, MITRE i OSV zgadzają się co do tego wszystkiego.

• Ustalono i warto oddzielić to od oceny: że nie odnotowano żadnego wykorzystania. Pole real_harm w archiwum ma wartość false, ocena CISA SSVC w wersji opublikowanej przez NVD wskazuje wykorzystanie „none”, a EPSS szacuje 30-dniowe prawdopodobieństwo wykorzystania na 0,00544. Ocena CVSS 8,1 opisuje, co luka mogłaby umożliwić, a nie to, co się wydarzyło.

• Nie ustalono: że ktokolwiek został zaatakowany za jego pośrednictwem. W żadnym sprawdzonym źródle nie pojawia się żadna ofiara, żadna kampania, żaden raport o incydencie ani żaden wynik skanowania. Samo pole rodzaju rekordu mówi to samo — podatność, którą znaleziono, niekoniecznie wykorzystaną.

• Zgłoszone, niepotwierdzone: że opisane powyżej luki szczątkowe są podatne na wykorzystanie. Zachowanie fail-open przy pustych listach dozwolonych jest widoczne w dostarczonym kodzie źródłowym, ale późniejsze zgłoszenie dotyczące powiązań innych niż loopback to statyczna interpretacja jednego współtwórcy, zgłoszona jako issue, bez przedstawionego odtworzenia i bez przypisanej do niej decyzji opiekuna projektu.

A generated abstract illustration on a deep slate field: a low dark wall runs across the lower third of the frame with a single small lit opening in it. Above the wall, a pale translucent layer of thin horizontal lines sits slightly askew, as if an envelope had been lifted and replaced at a different angle. A thin amber line passes through the opening and stops just short of it. A faint blueprint grid sits behind everything. No text, numbers, people, brand marks or organisation logos appear. The OrcaRouter logo is composited in the bottom-right corner.

Ciekawą częścią tego zapisu nie jest ocena, którą dwie instytucje podają odmiennie i żadna nie uznaje jej za krytyczną. Jest nią pięciomiesięczna luka między napisaniem przez opiekuna projektu „idealnie byłoby znaleźć sposób, by domyślnie je włączyć” a faktyczną zmianą wartości domyślnej — oraz fakt, że nawet po biuletynie zabezpieczeniowym flaga na poziomie transportu nadal domyślnie pozostaje wyłączona, więc poprawka dociera tylko do deweloperów, którzy przeczytają biuletyn i przyjmą nowy helper.