
SesameOp: backdoor, który przyjmował rozkazy z OpenAI Assistants API
- GoogleNOWOŚĆGoogle: Gemini 4 Carbon2026-11-10$2.00 / $10.00 za 1 mln tokenów · 89 tok/s
- AnthropicNOWOŚĆAnthropic: Claude Fable 5.22026-11-09$8.00 / $40.00 za 1 mln tokenów · 97 tok/s
- orcaNOWOŚĆOrca: OrcaC2 1.02026-11-079 tok/s
- OrcaNOWOŚĆOrcaCyber: GLM 5.3 Abliterated / Uncensored2026-11-04$3.00 / $5.00 za 1 mln tokenów · 88 tok/s
- OrcaNOWOŚĆOrcaCyber: Hy4 Abliterated / Uncensored2026-11-04$0.80 / $1.60 za 1 mln tokenów · 134 tok/s
- OrcaNOWOŚĆOrcaCyber: Kimi K3.1 Pro Abliterated / Uncensored2026-11-04$2.00 / $5.00 za 1 mln tokenów · 88 tok/s
- OrcaOrcaCyber: MiniMax M3.1 Flash Abliterated / Uncensored2026-10-29$0.80 / $1.60 za 1 mln tokenów · 122 tok/s
- OrcaOrcaCyber: GLM 5.3 Flash Abliterated / Uncensored2026-10-27$0.80 / $1.60 za 1 mln tokenów · 69 tok/s
- OrcaOrcaCyber: Qwen3.8 Flash Next Abliterated / Uncensored2026-10-26$0.80 / $1.60 za 1 mln tokenów · 91 tok/s
- OrcaOrcaCyber: MiMo V2.6 Flash Abliterated / Uncensored2026-10-26$0.80 / $1.60 za 1 mln tokenów · 44 tok/s
- MoonshotMoonshotAI: Kimi K3.1 Pro2026-10-2447Inteligencja
- OrcaOrcaCyber: DeepSeek V4.1 Flash Abliterated / Uncensored2026-10-23$0.80 / $1.60 za 1 mln tokenów · 194 tok/s
- minimaxMiniMax: M3.1 Flash2026-10-1929Inteligencja
- OrcaOrca: OrcaCyber Ultra 1.02026-10-17$5.00 / $10.00 za 1 mln tokenów · 123 tok/s
- deepseekDeepSeek: DeepSeek V4.1 Flash 10172026-10-1733Inteligencja
- DeepSeekDeepSeek: DeepSeek V4.1 Flash2026-10-1740Inteligencja
- OrcaOrca: OrcaCyber Zero 1.52026-10-10$3.00 / $7.50 za 1 mln tokenów · 140 tok/s
- openaiOpenAI: GPT-6.1 Sol2026-09-2955Inteligencja
- anthropicAnthropic: Claude Sonnet 5.52026-09-2855Inteligencja
- typesafeTypeSafe: Jev 1.132026-09-24$0.04 / $0.00 za 1 mln tokenów · 189 tok/s
3 listopada 2025 r. zespół Microsoft Incident Response Detection and Response Team (DART) opublikował opis backdoora, który nazywa SesameOp, znalezionego w lipcu 2025 r., gdy zespół reagował na włamanie, w ramach którego napastnicy przebywali już w środowisku od kilku miesięcy. Kanałem poleceń implantu nie była infrastruktura należąca do napastników: był to OpenAI Assistants API, odpytywany za pomocą zaszytego na stałe klucza, przy czym zadania oznaczano w polu opisu asystenta, a wyniki publikowano z powrotem jako wiadomości. Microsoft opisuje cel jako „długoterminową trwałość do celów szpiegowskich”. Nie podano nazwy ofiary, sektora ani aktora, a nie opublikowano żadnej niezależnej relacji z tego włamania, więc udokumentowana szkoda to rzeczywiste, wielomiesięczne naruszenie, którego zakres pozostaje nieujawniony. Pełny zapis, wraz z ocenami dotkliwości i pewności, znajduje się w Orca AI Incident Archive, obok sąsiednich wpisów dotyczących złośliwego oprogramowania ukrywającego się w legalnych usługach chmurowych.
To, co sprawia, że ten przypadek warto czytać poza samym nagłówkiem, to jego mechanika. SesameOp nie jest jailbreakiem, nie jest sztuczką typu prompt injection ani przypadkiem modelu zachowującego się niewłaściwie. To konwencjonalny implant .NET, którego jedyną nietypową cechą jest to, że legalne, uwierzytelnione API deweloperskie wykonuje pracę, którą wcześniej wykonywał serwer hostowany w ramach bulletproof hostingu — a Microsoft wyraźnie stwierdza, że jest to nadużycie funkcji działającej zgodnie z projektem, a nie luka, którą można załatać.
W co wpakował się DART
Raport firmy Microsoft opisuje środowisko, które już od pewnego czasu przed rozpoczęciem działań było skompromitowane. „{{1}}Aktorzy zagrożeń utrzymywali obecność w tym środowisku przez kilka miesięcy przed rozpoczęciem działań,{{/1}}” – stwierdza raport, a dochodzenie „{{2}}ujawniło złożony układ wewnętrznych web shelli, które odpowiadały za uruchamianie poleceń przekazywanych przez trwałe, strategicznie rozmieszczone złośliwe procesy.{{/2}}”
Początkowo te procesy nie były dedykowanym złośliwym oprogramowaniem. Były to narzędzia Microsoft Visual Studio, które zostały skompromitowane za pomocą złośliwych bibliotek — technika unikania mechanizmów obronnych, którą Microsoft określa jako iniekcję .NET AppDomainManager. To właśnie przeszukanie innych narzędzi Visual Studio ładujących nietypowe biblioteki ujawniło pliki zdolne do komunikowania się ze światem zewnętrznym, a analiza jednego z tych artefaktów zidentyfikowała SesameOp.
Interpretacja intencji przez Microsoft jest przedstawiona wprost: „Skryty charakter SesameOp jest spójny z celem ataku, który określono jako długoterminowe utrzymanie dostępu w celach szpiegowskich”. To wszystko, co raport ustala na temat ofiary. Nie podano nazwy organizacji, sektora, kraju, liczby przejętych hostów ani atrybucji. The Hacker News, SecurityWeek i Field Effect powtarzają tę samą lukę w swoich materiałach z 4 listopada, a Field Effect stwierdza to wprost: Microsoft „nie przypisał kampanii konkretnemu aktorowi i nie ujawnił organizacji będącej celem”.
Te dwa komponenty oraz potok między nimi
SesameOp ma loader i backdoor. Loader, Netapi64.dll, jest zaciemniony za pomocą Eazfuscator.NET. Tworzy plik znacznika w C:\Windows\Temp\Netapi64.start, pobiera mutex, aby tylko jedna instancja działała w pamięci, zapisuje dowolny tekst wyjątku do C:\Windows\Temp\Netapi64.Exception i wylicza katalog Temp w poszukiwaniu pliku, którego nazwa kończy się na .Netapi64. Dekoduje ten plik za pomocą XOR i uruchamia go. Plikiem, który uruchamia, jest sam backdoor, OpenAIAgent.Netapi64, który jest ładowany w czasie wykonywania do pliku wykonywalnego hosta poprzez wstrzyknięcie .NET AppDomainManager zgodnie ze wskazaniem spreparowanego pliku .config znajdującego się obok pliku wykonywalnego hosta.
Microsoft ostrożnie podchodzi do nazwy. „Wbrew swojej nazwie OpenAIAgent.Netapi64 nie wykorzystuje zestawów SDK do tworzenia oprogramowania agentów OpenAI ani funkcji wykonywania modeli” – czytamy w raporcie. W żadnym momencie nie jest wywoływany żaden model; API służy wyłącznie jako usługa przechowywania i przekazywania. Po uruchomieniu backdoor odczytuje swoją konfigurację z sekcji zasobów .NET TextFile1 i analizuje jeden ciąg rozdzielany pionowymi kreskami: <OpenAI_API_Key>|<Dictionary_Key_Name>|<Proxy>. W praktyce tymi trzema polami są OpenAIAgent.token, OpenAIAgent.aaazzz i OpenAIAgent.proxy. Jeśli skonfigurowano proxy, jest ono używane; w przeciwnym razie backdoor korzysta z domyślnego proxy internetowego systemu.
![HTML card titled 'From a hijacked Visual Studio utility to an AI chat endpoint', subtitled 'Microsoft DART's account of how SesameOp loads, registers and takes orders. Victim, sector and actor are all unnamed in the report.' A four-node chain runs left to right: a highlighted node 'Visual Studio utility' reading 'Compromised with malicious libraries via .NET AppDomainManager injection'; then 'Netapi64.dll' reading 'Eazfuscator.NET loader, marker, mutex, XOR-decodes the payload'; then 'OpenAIAgent.Netapi64' reading '.NET backdoor, reads key from resource TextFile1'; then 'api.openai.com' reading 'Assistants API used as store-and-relay C2'. Below the chain, three boxes are labelled 'Configuration string' showing '<OpenAI_API_Key>|<Dictionary_Key_Name>|<Proxy>', 'Delimiter between thread ID and message ID' showing '[._.]', and 'In-memory execution' showing 'Eval.JScriptEvaluate'. A footer cites the Microsoft Security Blog, 3 November 2025.](https://cms.orcarouter.ai/api/media/file/2-4128.png)
Pierwsze wywołanie wychodzące to krok rejestracji. Backdoor pobiera nazwę hosta zainfekowanej maszyny, koduje ją w Base64, odpytuje listę vector store na koncie OpenAI atakującego i sprawdza, czy jakikolwiek vector store zawiera tę nazwę hosta. Przy pierwszym kontakcie żaden tego nie robi, więc tworzy nowy. Następnie pobiera listę asystentów na koncie — do 100 naraz, z paginacją kontrolowaną przez parametr zapytania limit — i odczytuje identyfikator, nazwę, opis oraz instrukcje każdego z nich.
Trzy słowa w polu opisu
Protokół zadań to część, która sprawia, że jest to inny rodzaj problemu C2, i jest na tyle niewielki, że można go przedstawić w całości. opisu asystenta przyjmuje jedną z trzech wartości, a pole instrukcji zawiera współrzędne potrzebne backdoorowi.
• SLEEP — backdoor odczytuje wartość instrukcji, dzieli ją według separatora [._.] na identyfikator wątku i identyfikator wiadomości, pobiera tę wiadomość, parsuje pole timeSLEEP z odpowiedzi i usypia wątek na tak długo.
• Payload — backdoor pobiera wiadomość wskazaną przez identyfikator wątku i identyfikator wiadomości w polu instrukcji, a następnie usuwa zarówno wiadomość, jak i asystenta. Pobrana wiadomość to dwuczęściowy ciąg znaków oddzielony spacją. Pierwsza część to 32-bajtowy klucz AES, zdekodowany z Base64 i odszyfrowany za pomocą wbudowanego na stałe klucza prywatnego RSA. Druga jest dekodowana z Base64, odszyfrowywana algorytmem AES przy użyciu tego klucza i dekompresowana GZIP. Następnie tekst jawny jest dzielony na &, każda para jest dzielona na =, a obie połowy są dekodowane URL za pomocą HttpUtility.UrlDecode() w UTF-8.
• Result — backdoor kompresuje swoje wyjście za pomocą GZIP, szyfruje je świeżym 32-bajtowym kluczem AES, koduje szyfrogram w Base64, szyfruje ten klucz AES zaszytym na stałe publicznym kluczem RSA, również koduje go w Base64, łączy oba spacją i publikuje wynik jako nową wiadomość w tym samym wątku. Następnie tworzy nowego asystenta o nazwie będącej nazwą hosta zakodowaną w Base64, ustawia pole instrukcji na identyfikator wątku i identyfikator wiadomości połączone przez [._.], a pole opisu ustawia na Result — w ten sposób operator dowiaduje się, że wynik czeka.
Wykonywanie odbywa się w pamięci, za pośrednictwem osadzonego modułu .NET przechowywanego w stanie aplikacji pod kluczem MicroWxx. Ten moduł inicjalizuje Microsoft JScript VsaEngine, tworzy kolekcję NameValueCollection ze zdekodowanego słownika i uruchamia wartość skojarzoną z kluczem konfiguracji za pośrednictwem Eval.JScriptEvaluate. Aby uruchomić polecenie, nic nie musi być zapisywane na dysku, dlatego jedynymi plikami pozostawianymi przez program ładujący są jego znacznik, jego mutex i jego dziennik wyjątków.
To nie luka w zabezpieczeniach i nie da się jej naprawić poprzez łatanie.
Interpretacja Microsoftu to zdanie, na którym opiera się cały zapis: „To zagrożenie nie oznacza luki w zabezpieczeniach ani błędnej konfiguracji, lecz sposób na niewłaściwe wykorzystanie wbudowanych możliwości interfejsu OpenAI Assistants API, który zostanie wycofany w sierpniu 2026 r.”. Zapis archiwalny stosuje tę interpretację, klasyfikując incydent pod tagiem typu BROŃ — API jako narzędzie, a nie defekt.
Praktyczną konsekwencją jest to, że po stronie AI nie ma nic do załatania. Złośliwy ruch odbywa się przez HTTPS do api.openai.com, miejsca docelowego, które większość przedsiębiorstw domyślnie dopuszcza, a żądania pod względem kształtu są zwykłymi uwierzytelnionymi wywołaniami API. To odzwierciedlają wskazówki firmy Microsoft dotyczące wykrywania: alert o treści „Possible dotnet process AppDomainManager injection”, sygnatury dla Trojan:MSIL/Sesameop.A w loaderze i Backdoor:MSIL/Sesameop.A w backdoorze oraz zapytanie typu hunting query, które podsumowuje połączenia z punktami końcowymi API OpenAI według nazwy procesu inicjującego i zlicza dni, w których zaobserwowano, że dany proces je nawiązywał. Reszta wskazówek — przegląd reguł zapory obwodowej i serwera proxy, uruchamianie wykrywania i reagowania na punktach końcowych w trybie blokowania, włączanie ochrony przed manipulacją, włączanie ochrony przed potencjalnie niechcianymi aplikacjami i ochrony dostarczanej z chmury — to ogólne utwardzanie, a nie cokolwiek specyficznego dla tej techniki.
Datę wycofania warto podać dokładnie, ponieważ często odczytuje się ją jako rozwiązanie problemu. Interfejs Assistants API ma zostać wycofany w sierpniu 2026 r., a jego następcą będzie Responses API. To zamyka ten konkretny kanał przekazywania, ale nie zamyka samego wzorca: każda uwierzytelniona usługa, która przechowa ciąg znaków i zwróci go klientowi na żądanie, może pełnić tę samą rolę, a raport Microsoftu wyraźnie stwierdza, że sprawca przystosował się do nowej technologii, zamiast zostać przez nią powstrzymany.
Odpowiedź i to, jak daleko sięga
Microsoft twierdzi, że wspólnie z OpenAI zbadał wykorzystanie API przez ten podmiot i podzielił się ustaleniami, po czym OpenAI „zidentyfikowało i wyłączyło klucz API oraz powiązane konto, które według przypuszczeń było wykorzystywane przez ten podmiot”. Następująca weryfikacja „potwierdziła, że konto nie wchodziło w interakcje z żadnymi modelami ani usługami OpenAI poza ograniczoną liczbą wywołań API”. Obie firmy twierdzą, że nadal współpracują w zakresie niewłaściwego wykorzystywania nowych technologii.
Po pierwsze, „uważa się, że było używane” to własne zastrzeżenie Microsoftu, a żadna z firm nie opublikowała identyfikatora konta, wolumenu ruchu ani tego, jak długo klucz był aktywny. Po drugie, potwierdzenie jest węższe, niż sugerują niektóre doniesienia: Microsoft twierdzi, że konto wykonało ograniczoną liczbę wywołań API i nic więcej, co jest stwierdzeniem o aktywności tego jednego konta, a nie audytem każdej sesji uruchomionej przez złośliwe oprogramowanie. Artykuł eSecurity Planet z 4 listopada przedstawia to jako potwierdzenie przez OpenAI, że atakujący „nie uzyskał dostępu do innych usług OpenAI ani danych klientów poza ograniczonymi interakcjami API” — mocniejsze twierdzenie, niż wspiera źródło pierwotne.
The Register, który 4 listopada 2025 r. relacjonował ten raport, zauważył, że OpenAI nie odpowiedziało na jego prośbę o komentarz. To jedyna niezależna weryfikacja wersji dostawcy w materiałach przejrzanych na potrzeby tego tekstu i nie przyniosła żadnego rezultatu.
![HTML card titled 'Three values in one description field', subtitled 'SesameOp's entire tasking protocol. The assistant description carries the verb; the instructions field carries the thread ID and message ID joined by [._.].' Three panels: 'SLEEP', idle instruction, fetch the named message, parse its timeSLEEP field and sleep the thread; 'Payload', tasking instruction, fetch the named message, delete the message and the assistant, then decrypt a 32-byte AES key wrapped with a hardcoded RSA private key, decrypt with AES and decompress with GZIP; 'Result', exfiltration instruction, GZIP, encrypt with a fresh AES key, wrap that key with a hardcoded RSA public key, join both Base64 blobs with a space, post as a new message and create an assistant named with the Base64 hostname. A second row has 'Plaintext handling after decryption' — split on ampersand, each pair split on equals, both halves URL-decoded with HttpUtility.UrlDecode() under UTF-8, executed through a Microsoft JScript VsaEngine — and 'What is not happening', quoting Microsoft that the implant does not use OpenAI SDKs or model execution features. A footer cites the Microsoft Security Blog, 3 November 2025.](https://cms.orcarouter.ai/api/media/file/3-4122.png)
Co jest ustalone, a co nie
Ustalono na podstawie źródła pierwotnego, które opisuje własną analizę: dwa komponenty i ich nazwy plików; ścieżkę wstrzyknięcia AppDomainManager przez przejęte narzędzia Microsoft Visual Studio; pełny protokół zadaniowy i warstwy kryptograficzne; format konfiguracji; łańcuch wykonania JScript; ocenę działań szpiegowskich; wyłączenie jednego klucza API i powiązanego z nim konta; oraz nazwy wykryć Microsoft Defender i zapytanie do polowania. Archiwum ocenia rekord jako wysokiej wagi z pewnością A, bezsporny, z odnotowaną rzeczywistą szkodą i potwierdzonym udziałem AI.
Nikt nie ustalił: kto został zaatakowany, w jakim kraju lub sektorze, ile maszyn miało implant, ile danych wyciekło przez kanał i kto nim operował. Wszystkie opublikowane relacje o SesameOp prowadzą do jednego raportu Microsoftu. The Hacker News, SecurityWeek, Field Effect, eSecurity Planet i The Register opisały to w dniach 3–5 listopada 2025 r., a w tekstach przeczytanych na potrzeby tego artykułu żaden nie wnosi niezależnej analizy technicznej, drugiej relacji ofiary ani atrybucji — są potwierdzeniem, że raport istnieje i mówi to, co mówi, a nie potwierdzeniem samego włamania. Żaden regulator nie wydał w tej sprawie komunikatu, a żadna dotknięta organizacja nie zgłosiła się publicznie.
Dwa szczegóły w obiegu wymagają ostrożności. Własne jednowierszowe podsumowanie archiwum sprowadza mechanizm do „instrukcji ukrytych w zaszyfrowanym opisie asystenta”; raport Microsoftu jest bardziej konkretny — pole opisu zawiera zwykły tag SLEEP, Payload lub Result, podczas gdy zaszyfrowany materiał jest przenoszony w treści wiadomości, a identyfikatory wątku i wiadomości są przenoszone w polu instrukcji. A data lipca 2025 r. to miesiąc rozpoczęcia reagowania na incydent, a nie miesiąc rozpoczęcia intruzji; aktor był już obecny, przez okres, którego Microsoft nie określa ilościowo.
![HTML card titled 'One primary source, and the edges of it', subtitled 'Everything published about SesameOp traces to a single Microsoft report. What that report settles, and what it leaves open, are not the same list.' Two columns. The green column, 'Established by Microsoft DART', lists five points: components, file names and the AppDomainManager injection path through compromised Visual Studio utilities; the full tasking protocol including SLEEP, Payload, Result, AES and RSA layering, GZIP and the [._.] delimiter; the objective assessed as long-term persistence for espionage-type purposes; one API key and its associated account disabled by OpenAI after a joint investigation; and the Defender detections Trojan:MSIL/Sesameop.A and Backdoor:MSIL/Sesameop.A. The red column, 'Not established by anyone', lists five points: the victim organisation, its sector and its country; how many hosts carried the implant or how long it ran before July 2025; what was exfiltrated or how much; the identity of the actor; and any independent technical corroboration. A footer lists the Microsoft Security Blog of 3 November 2025 and the 4 to 5 November coverage.](https://cms.orcarouter.ai/api/media/file/4-4100.png)
Dlaczego powinno trafić do archiwum
Techniki operacyjne opisane tutaj nie są nowe — powłoki webowe, wstrzykiwanie AppDomainManager i obfuskacja .NET są dobrze znane. Nowy jest wybór przekaźnika. Backdoor, który pobiera swoje polecenia z API popularnego dostawcy AI, dziedziczy reputację tego dostawcy, jego certyfikat TLS i jego domenę znajdującą się na liście dozwolonych, a obrońcę pozostawia z pytaniem, czy narzędzie Visual Studio powinno w ogóle otwierać sesję wychodzącą do punktu końcowego AI. Zapytanie Microsoftu służące do polowania na zagrożenia jest w istocie tym pytaniem zapisanym w KQL.
Wartość tego zapisu polega na tym, że dokumentuje tę zmianę z wystarczającą szczegółowością techniczną, by umożliwić podjęcie działań, i że robi to bez nadmiernych twierdzeń: intruzja motywowana szpiegostwem o nieujawnionym zakresie, jedno konto i jeden klucz unieszkodliwione, jedno API z odliczaniem do wycofania oraz problem z wykrywaniem, który przetrwa je oba.
