MIDM K 3.0 Pro vs Claude Opus 5.5: 20-krotna różnica cen i jeden oceniony model

Weź 40 000 tokenów wejściowych i poproś o 2000 tokenów w odpowiedzi. W przypadku Mi:dm K 3.0 Pro — MIDM K 3.0 Pro w pisowni katalogowej, modelu udostępnionego przez KT 29 października 2026 r. — takie zapytanie kosztuje osiem tysięcznych centa na wejściu i szesnaście dziesięciotysięcznych na wyjściu, łącznie 0,0096 USD. W przypadku Claude Opus 5.5, który został udostępniony przez A​nthropic 22 września 2026 r., to samo zapytanie kosztuje 0,16 USD na wejściu i 0,04 USD na wyjściu, łącznie 0,20 USD. Uruchom to milion razy: 9 600 USD wobec 200 000 USD. Całe porównanie to jedno mnożenie i właśnie dlatego ten pojedynek w ogóle trafia do pola wyszukiwania. Trudniejsze pytanie brzmi, co kupuje dodatkowe 190 400 USD, a odpowiedź na nie jest bardziej konkretna niż stosunek cen — ponieważ jeden z tych dwóch modeli ma niezależny wynik i opublikowany arkusz testów porównawczych, a drugi nie ma ani jednego, ani drugiego.

Co tak naprawdę wiadomo o każdym z osobna, w zestawieniu obok siebie

• Status — Claude Opus 5.5 jest ogólnie dostępny od 22 września 2026 w API samego A​nthropic, z zobowiązaniem do wycofania nie wcześniej niż 22 września 2027. Mi:dm K 3.0 Pro stał się płatny na platformie Token Factory KT 29 października 2026 i pojawił się w międzynarodowych katalogach 5 listopada, sześć dni przed tą stroną.

• Cena za milion tokenów — Claude Opus 5.5 to 4,00 USD za wejście i 20,00 USD za wyjście. Mi:dm K 3.0 Pro to 0,20 USD i 0,80 USD. Stosunek wynosi 20× na wejściu i 25× na wyjściu.

• Cennik pamięci podręcznej — Opus 5.5 odczytuje buforowane dane wejściowe po 0,20 USD za milion, a zapisuje po 5,00 USD, więc rozgrzany prompt kosztuje jedną dwudziestą ceny zimnego. Mi:dm K 3.0 Pro odczytuje pamięć podręczną po 0,04 USD i podaje tę samą stawkę za zapis do pamięci podręcznej; platforma KT obecnie udziela 30% zniżki na wszystkie cztery pozycje.

• Okno kontekstu — 1 000 000 tokenów w Claude Opus 5.5 wobec 261 795 w Mi:dm K 3.0 Pro. Prawie czterokrotna różnica i jedyna różnica w specyfikacji, która zmienia to, czym może być obciążenie, a nie ile kosztuje.

• Maksymalna liczba tokenów wyjściowych — 128 000 tokenów dla Opus 5.5 w synchronicznym API, a po użyciu nagłówka beta w Batches API wzrasta do 300 000. Mi:dm K 3.0 Pro zwraca do 235 615 tokenów, co jest większą z tych dwóch liczb.

• Modalność wejściowa — Opus 5.5 przyjmuje tekst, obrazy i pliki. Mi:dm K 3.0 Pro przyjmuje tylko tekst.

• Architektura — A​nthropic nie publikuje liczby parametrów. KT publikuje własne: 120 miliardów parametrów łącznie, 12 miliardów aktywnych na token, w stosie łączącym warstwy Mamba, mieszanki ekspertów i uwagi, serwowanym z punktu kontrolnego z ekspertami NVFP4 i projekcjami FP8.

• Kontrola rozumowania — oba zapewniają taką kontrolę, lecz działają one inaczej. Opus 5.5 ma adaptacyjne myślenie, którego nie można wyłączyć, a jedyną dźwignią jest poziom wysiłku, domyślnie średni. Mi:dm K 3.0 Pro udostępnia flagę rozumowania i zwraca ślad osobno, bez opublikowanej przez dostawcę skali wysiłku.

• Wywoływanie narzędzi — Opus 5.5 wymienia tools i tool_choice wśród obsługiwanych przez siebie parametrów żądania. Wpis katalogowy Mi:dm K 3.0 Pro ich nie zawiera, więc wywoływanie funkcji jest niezweryfikowane, a nie obsługiwane czy odrzucane.

• Niezależna ocena — Artificial Analysis ocenia Claude Opus 5.5 na 58 punktów w swoim Intelligence Index, co daje mu pierwsze miejsce wśród modeli przez nią klasyfikowanych. Nie ma w ogóle wpisu dla Mi:dm K 3.0 Pro.

Jedna liczba, która przesądza ten pojedynek

Artificial Analysis umieszcza Claude Opus 5.5 z wynikiem 58 w swoim Intelligence Index, a koszt jednorazowego uruchomienia pełnego zestawu indeksu wycenia na $5.98. Obie wartości to niezależne pomiary wydanego modelu, przeprowadzone za pomocą stałego zestawu testowego, co czyni je porównywalnymi z innymi pozycjami w tym samym indeksie, a nie z własnym wykresem dostawcy.

Dla Mi:dm K 3.0 Pro nie ma wpisu, wyniku ani kosztu na zadanie, ponieważ model nie został przepuszczony przez to środowisko testowe. Ta nieobecność nie jest neutralnym faktem. Oznacza to, że każde twierdzenie o zdolnościach modelu w tym zestawieniu jest wnioskiem z architektury i ceny, a mieszanina ekspertów o 120 mld parametrów, z których 12 mld jest aktywnych, kosztująca jedną piątą flagowego modelu D​eepSeek, nie jest — biorąc pod uwagę samą architekturę — modelem, po którym ktokolwiek powinien oczekiwać, że będzie blisko 58.

Żeby oddać sprawiedliwość KT, częściowo chodzi o czas. Model, który jest odpłatnie dostępny od trzynastu dni, a międzynarodowo notowany od sześciu, nie miał okna, w którym ewaluator zdążyłby opublikować wyniki. Brak wyniku w drugim tygodniu nic nie mówi o tym, jaki ten wynik ostatecznie będzie. Mówi natomiast, że 20-krotna zniżka jest obecnie niewycenionym ryzykiem, a nie zmierzoną efektywnością, a kupujący, który traktuje ją jako tę drugą, zgaduje.

Gdzie różnica cen przestaje być interesującą liczbą

Dwadzieścia razy to duży mnożnik i łatwo na tym poprzestać. Trzy rzeczy sprawiają, że porównanie jest ciekawsze niż sam stosunek.

Po pierwsze, kontekst. Opus 5.5 odczytuje milion tokenów; Mi:dm K 3.0 Pro odczytuje 262 tys. W przypadku potoku wyszukiwania, który wpycha 300 tys. tokenów dokumentów do promptu, tani model nie jest tańszą opcją — nie jest żadną opcją. Ta różnica ma charakter architektoniczny i żadna ilość inżynierii promptów nie zniweluje luki wynoszącej 738 000 tokenów.

Drugi aspekt to modalność. Opus 5.5 obsługuje obrazy i pliki. Zadania obejmującego odczyt zeskanowanej faktury, zrzutu ekranu z nieudanego testu lub prezentacji PDF nie można przenieść do modelu wyłącznie tekstowego bez osobnego etapu ekstrakcji, a ten etap kosztuje i wprowadza dodatkowy tryb awarii. W pracy z dużą liczbą dokumentów prawdziwe porównanie to nie 0,20 USD wobec 4,00 USD; to 0,20 USD plus pipeline OCR i jego współczynnik błędów wobec 4,00 USD.

Trzeci element to ustawienie poziomu wysiłku — i właśnie to umyka większości porównań. Publikowane wyniki Opus 5.5 są domyślnie uzyskiwane przy maksymalnym wysiłku, z wymienionymi wyjątkami — Terminal-Bench 4.0 przy xhigh, FrontierCode i CursorBench przy domyślnym medium — więc 58 jest bliższe pułapowi niż rutynowemu uruchomieniu. Na tym samym modelu istnieje tańsza konfiguracja, a rachunek za nią podąża. Jeśli Twoje obciążenie pracą działa przy niskim wysiłku, rzeczywista różnica względem modelu za 4 USD jest mniejsza, niż sugeruje cennik, ponieważ nie kupujesz konfiguracji, którą opisuje wynik z nagłówka.

Linia pamięci podręcznej to miejsce, w którym tani model przestaje być tani.

Obciążenia długotrwałych agentów rzadko wysyłają ten sam prompt tylko raz. Wysyłają duży, stały prefiks — prompt systemowy, definicje narzędzi, kontekst repozytorium — setki razy, a o rachunku decyduje linia pamięci podręcznej.

Opus 5.5 pobiera 0,20 USD za milion tokenów za odczyt z pamięci podręcznej, czyli jedną dwudziestą swojej stawki bazowej, przy minimalnym progu 512 tokenów umożliwiającym buforowanie. Mi:dm K 3.0 Pro pobiera 0,04 USD według cennika, co również stanowi jedną piątą jego stawki bazowej. Stosunek między oboma modelami pozostaje na poziomie 5× w przypadku pamięci podręcznej, a nie 20× w przypadku świeżych danych wejściowych, ponieważ zniżka Opusa na pamięć podręczną jest głębsza w ujęciu absolutnym.

To jest użyteczna korekta nagłówka. W przypadku obciążenia ze 90-procentowym współczynnikiem trafień cache — powiedzmy, długo działającego agenta kodującego — łączny koszt wejścia nie jest dwadzieścia razy niższy w koreańskim modelu. Jest bliżej pięciu razy. A jeśli 30-procentowa zniżka promocyjna KT się skończy, podczas gdy współczynnik trafień cache Anthropic się utrzyma, różnica jeszcze się zmniejszy. Każdy, kto modeluje migrację na podstawie dwóch pierwszych liczb z cennika, powinien przeliczyć ją ponownie na mieszance ważonej cache’em, zanim uwierzy w 20×.

Co Opus 5.5 tak naprawdę sprzedaje w tej cenie

Trzy opublikowane możliwości wyjaśniają premię lepiej niż liczba parametrów.

Praca agentowa o długim horyzoncie jest pierwsza. Własny selektor modeli Anthropic kieruje większość zadań do Opus 5.5, a tylko najtrudniejsze przypadki o długim horyzoncie przekazuje do Claude Fable 5.1, co ze strony firmy oznacza, że model ten jest domyślnym wyborem do pracy wieloetapowej, a nie specjalistą. Model pozycjonowany jako domyślny został przetestowany pod kątem awarii, które czynią agentów zawodnymi, a te awarie — utrata wątku na czterdziestym kroku, zgubienie wyniku narzędzia, powtórzenie ukończonej edycji — nie są widoczne w karcie specyfikacji.

Effort jako kontrola behawioralna to drugi element. Opus 5.5 steruje całą odpowiedzią, łącznie z myśleniem, za pomocą jednego parametru, a Anthropic dokumentuje go jako sygnał behawioralny, a nie budżet tokenów. Daje to zespołowi sposób na odzyskanie kosztów przy łatwym ruchu bez zmiany modeli — czyli dokładnie tę dźwignię, którą ma zapewniać tania alternatywa, tyle że tutaj jest ona dostępna także w drogim modelu.

Gwarancje operacyjne są trzecie i są nudne w sposób, który ma znaczenie. Opublikowany minimalny okres wsparcia z dwuletnim wyprzedzeniem, poziom wsadowy z 50% zniżki w obu kierunkach, udokumentowana hierarchia pamięci podręcznej z cenami zapisu za 5 minut i 1 godzinę oraz opcja wnioskowania wyłącznie w USA z mnożnikiem 1,1×. Żadna z tych rzeczy nie jest możliwością. Wszystko to jest różnicą między modelem, który można umieścić w umowie, a takim, którego nie można.

Gdzie Mi:dm K 3.0 Pro zasługuje na swoje miejsce

Argument za koreańskim modelem nie polega na tym, że jest niemal tak dobry za jedną piątą ceny. Nikt tego nie wykazał. Argument jest węższy i dla niektórych zespołów wystarczający.

Wielkoskalowa klasyfikacja, ekstrakcja i streszczanie tekstu to oczywiste zastosowania. To zadania, w których wynik można tanio zweryfikować, błędy da się naprawić, a ten sam prompt jest uruchamiany miliony razy. Przy stawce 0,20 USD za wejście i 0,80 USD za wyjście zadanie ekstrakcji miliona dokumentów, które na Opus 5.5 kosztowałoby sześciocyfrową kwotę, na Mi:dm K 3.0 Pro zamyka się w czterech cyfrach, a jeśli dokładność ekstrakcji utrzyma się na poziomie 97% zamiast 99%, arytmetyka nadal może przemawiać za tanim modelem — ponieważ tę 2-procentową różnicę wychwytuje warstwa walidacji, której koszt jest niższy niż różnica w kosztach wnioskowania.

Praca w języku koreańskim to drugi obszar zastosowań i to właśnie dla niego powstał ten model. Linia Mi:dm firmy KT od czasu Mi:dm 2.0 jest pozycjonowana jako rodzina skoncentrowana na Korei, dostrojona do krajowego słownictwa, kultury i tekstów dziedzinowych, a model 120B z tego programu to inna propozycja w przypadku koreańskich transkrypcji rozmów z obsługą klienta niż model frontierowy, dla którego znajomość koreańskiego jest umiejętnością drugorzędną. To twierdzenie można sprawdzić w ciągu jednego popołudnia i warto to zrobić, zanim się w nie uwierzy.

Masowe generowanie o niewielkim ryzyku to trzecia możliwość: szkice, warianty, dane syntetyczne dla filtra, któremu już ufasz. Koszt błędu to jedna odrzucona próbka.

Do czego się nie nadaje, na podstawie dostępnych dowodów: agentowe kodowanie w dużym repozytorium, wszystko, co wymaga wywoływania narzędzi w pętli, wszystko z obrazami lub plikami, wszystko, co wymaga kontekstu większego niż 262K tokenów, oraz wszystko, gdzie błędna odpowiedź jest kosztowna i niemożliwa do zweryfikowania. To dokładnie te obciążenia, na które wyceniono Opus 5.5, i w nich ta dopłata naprawdę się zwraca.

Uruchamianie obu i różnica w przełączaniu awaryjnym

Claude Opus 5.5 jest już dostępny na OrcaRouter jako a​nthropic/claude-opus-5.5 w cenniku Anthropic bez narzutu — $4.00 za wejście, $20.00 za wyjście, $0.20 za odczyt z pamięci podręcznej, $5.00 za zapis do pamięci podręcznej. Mi:dm K 3.0 Pro nie znajduje się na naszych trasach; jest obsługiwany wyłącznie przez KT, a model jednego dostawcy to z założenia pojedynczy punkt awarii.

Ta asymetria jest praktycznym argumentem za trzymaniem obu na jednym kluczu, zamiast wybierać. W OrcaRouter warstwa routingu może utrzymywać Opus 5.5 jako ścieżkę dla trudnych żądań i przełączać się na tańszy model, gdy żądanie zakończy się niepowodzeniem lub zostanie przekroczony próg budżetu, i robi to w ramach ponad 200 modeli bez drugiej umowy ani zmiany kodu. Czego nie potrafi dziś zrobić, to przełączyć się awaryjnie na Mi:dm K 3.0 Pro, ponieważ istnieje tylko jedno miejsce, w którym można go dostać. Wykonalny kształt jest zatem taki: koreański model jako bezpośrednie wywołanie dla warstwy masowej, dla której jest wyceniony, Opus 5.5 jako domyślny model routowany dla wszystkiego, co ma znaczenie, oraz reguła routingu, która trzyma ten drugi poza ścieżką awarii pierwszego.

Koszt to tylko połowa tego, czego dotyczy decyzja o routingu. Tani model z odczytem dostępności na poziomie 100% mierzy jeden punkt końcowy, a nie rynek; ten odczyt jest uczciwy, ale nie stanowi też gwarancji, ponieważ nie ma drugiego hosta, do którego można by się przenieść, gdy sytuacja się zmieni.

Krótka wersja

Claude Opus 5.5 to model o wyważonych parametrach i wyważonej cenie: 58 w niezależnym rankingu, pierwsze miejsce tam, gdzie jest klasyfikowany, milion tokenów kontekstu, multimodalne dane wejściowe, wywoływanie narzędzi, opublikowany minimalny termin wycofania oraz cennik stabilny od września. Mi:dm K 3.0 Pro to tańszy model z wyższym limitem generowania, jedną czwartą kontekstu, brakiem obsługi obrazów, niezweryfikowanym użyciem narzędzi, jednym dostawcą i brakiem jakiegokolwiek publicznego wyniku.

Kup Opus do zadań, w których pomyłka jest kosztowna, a odpowiedź musi się utrzymać na czterdziestym kroku przebiegu agenta. Przetestuj koreański model na zadaniach, w których dominuje wolumen, wynik można zweryfikować, a językiem jest koreański — eksperyment kosztuje centy za tysiąc dokumentów i odpowiada na jedyne pytanie, na które ta strona nie potrafi odpowiedzieć. Nie migruj ścieżki produkcyjnej do modelu, który jest rozliczany od trzynastu dni i ani raz nie został niezależnie oceniony, niezależnie od tego, jak atrakcyjnie wygląda stosunek na cenniku.