Lyria 3.5 vs Suno v4: dwa lata różnicy, jedna kategoria — a poprzeczka już została podniesiona

DeepMind udostępnił Lyria 3.5 29 lipca 2026 roku w Flow Music, a porównanie, po które każdy sięga, to Suno v4 — model z listopada 2024, który sprawił, że Suno stało się kategorią. Ten odruch to zdjęcie poklatkowe. Suno v4 ma 21 miesięcy na rynku, na którym od tego czasu wypuszczono już v4.5, v5 i v5.5; Lyria 3.5 ma dziesięć dni, jest dostępna tylko w produkcie DeepMind i nie ma własnego wyniku benchmarkowego. Na jedynym niezależnym rankingu, który śledzi ten obszar — Artificial Analysis Music Arena, gdzie prawdziwi słuchacze głosują w ślepych testach — żaden z modeli z tego nagłówka nawet się nie pojawia: Suno v4 jest za stary, żeby go uwzględniono, a Lyria 3.5 jest za nowa, żeby można było ją wywołać.

Ten brak nie jest ślepą uliczką; to jest sedno. Najbliższe zmierzone odpowiedniki — Lyria 3 Pro, model zastępowany przez Lyrię 3.5, oraz Suno v4.5, model, który wypełnił luki v4 — są statystycznie równe w wokalach (1088 do 1083 Elo), podczas gdy Lyria wyraźnie prowadzi w instrumentalach (1118 do 1083). Zatem uczciwy obraz tego starcia jest taki: w starciu z generacją, która rozsławiła Suno, Google praktycznie dogoniło je, a w niektórych aspektach je wyprzedziło; w starciu z dzisiejszym Suno poprzeczka została już podniesiona ponad oba.

Modele, dwa lata różnicy

Suno v4 ukazało się 19 listopada 2024 roku jako model, który zrealizował obietnicę Suno: wpisujesz opis gatunku, nastroju i tematu, a otrzymujesz pełną, czterominutową piosenkę o spójnej strukturze zwrotka-refren-mostek. Wprowadziło generator tekstów ReMi, funkcję Personas, która przenosi brzmienie wokalisty między utworami, Remaster do ulepszania starszych generacji oraz Cover do reinterpretacji istniejącego audio. Jego wokale były punktem odniesienia dla całej branży — recenzenci nazywali je najczystszymi, najbardziej ludzkimi wokalami AI tamtego okresu — i uczyniły Suno liderem na rynku konsumenckim, pozycją, którą utrzymuje od tamtej pory.

Lyria 3.5 to ruch odwetu Google, 21 miesięcy później. To trzecia Lyria w ciągu pięciu miesięcy — Lyria 3 zadebiutowała w lutym z 30-sekundowymi klipami w aplikacji Gemini, Lyria 3 Pro pojawiła się w marcu z trzypięciominutowymi utworami, a 3.5 dotarła 29 lipca w ramach Flow Music. Lista ulepszeń Google jest jej własna: bogatsze, bardziej naturalne struktury melodyczne; teksty lepiej trzymające się promptu; bardziej zniuansowane emocjonalnie wokale z poprawioną wymową; oraz bezpośrednia kontrola nad tempem i długością. Tego, czego Google nie opublikował, to żadnych liczb — żadnego wyniku testów odsłuchowych, żadnego wskaźnika wydajności, żadnego bezpośredniego porównania. Jakość jest deklarowana, nie mierzona, co ma znaczenie, gdy model, z którym porównujesz ten, zbudował swoją reputację w odwrotny sposób — na milionach prawdziwych generacji.

Kontrast wymiar po wymiarze

• Wydano — Lyria 3.5: 29 lipca 2026 / Suno v4: listopad 2024.

• Gdzie to działa — Lyria 3.5: Google Flow Music, darmowy poziom oraz plany $6/$18/$48 / Suno v4: aplikacja Suno, darmowa z 50 kredytami dziennie, Pro $10, Premier $30 miesięcznie.

• Długość utworu — Lyria 3.5: od 30 sekund do 3 minut / Suno v4: do około 4 minut.

• Wokal — Lyria 3.5: osiem języków, znak wodny SynthID, bardziej ekspresyjne wykonanie (deklaracja producenta, niezweryfikowana) / Suno v4: wokale, które rozsławiły Suno, wciąż punkt odniesienia tej ery.

• Kontrola twórcza — Lyria 3.5: Selective Section Painting, tempo/BPM/tonacja/czas trwania, eksportowalne stemy wokalne, perkusyjne i basowe / Suno v4: Extend, Cover, Personas, Remaster; brak natywnego eksportu stemów.

• Niezależny wynik — Lyria 3.5: brak (proxy Lyria 3 Pro: wokal 1,083, instrumental 1,118) / Suno v4: brak (proxy Suno v4.5: wokal 1,088, instrumental 1,083), Artificial Analysis Music Arena Elo.

Uczciwa tablica wyników: nie ma na niej żadnej z tych dwóch

Artificial Analysis prowadzi jedyną publiczną, niezależną arenę ślepych preferencji do generowania muzyki — Music Arena — i to właśnie tam znajdują się prawdziwe liczby tego pojedynku. W kategorii wokali prowadzi Suno V5.5 z wynikiem 1 171 Elo, Suno V5 ma 1 097, Suno V4.5 — 1 088, a Lyria 3 Pro — 1 083. W kategorii instrumentalów prowadzi Suno V5.5 z wynikiem 1 188, Lyria 3 Pro osiąga 1 118, a Suno V4.5 — 1 083.

Dwa modele, których można by się spodziewać, nie występują. Suno v4 nie pojawia się — powstał przed areną i został wyparty, zanim to zaczęło mieć znaczenie. Lyria 3.5 również się nie pojawia, ponieważ nie jest dostępna przez żadne API; nie można jej uruchomić przez harness, więc nikt jej nie ocenił. Dlatego to proxy niosą ten argument. Lyria 3 Pro jest bezpośrednią poprzedniczką Lyrii 3.5, a wszystkie twierdzenia Google'a dotyczące 3.5 są ulepszeniami względem niej. Suno v4.5 jest bezpośrednim następcą v4, wersją, która naprawiła słabości v4. Postaw te dwa modele przeciwko sobie, a otrzymasz uczciwy obraz roku 2026: wokal statystycznie wyrównany, instrumenty wyraźnie po stronie Google'a.

Cena oraz pytanie o API, na które żadna z firm nie odpowiada.

Matematyka wyceny to część, którą deweloperzy powinni sobie skopiować. Flow Music jest darmowe przy rejestracji i daje 500 kredytów, następnie plan Starter kosztuje 6 $, Plus 18 $, a Member 48 $ miesięcznie, przy czym subskrybenci Google AI Plus, Pro i Ultra są automatycznie przypisywani do odpowiadającego im poziomu. Suno oferuje darmowy plan z 50 kredytami dziennie, Pro za 10 $ miesięcznie za około 500 utworów i Premier za 30 $ miesięcznie za około 2000 — co w najwyższym planie daje około półtora centa za gotowy utwór, czyli ekonomię subskrypcji, której trudno dorównać przy dużych wolumenach.

Jeśli chodzi o API rozliczane per utwór, Google wycenia rodzinę Lyria na około 0,04 USD za 30-sekundowy klip Lyria 3 i około 0,08 USD za pełną, trzyminutową piosenkę Lyria 3 Pro — są to wartości raportowane przez dostawców dla poprzedniej generacji, niepotwierdzone jeszcze dla wersji 3.5. Suno v4 nie ma w ogóle oficjalnego API; programiści, którzy chcą programowo generować utwory w Suno, otrzymują modele z ery v4 i v4.5 za pośrednictwem zewnętrznych nakładek, w cenie od mniej więcej 0,06 do 0,55 USD za generację — bez oficjalnego cennika, bez umowy SLA i bez gwarancji, że endpoint pozostanie dostępny. Lyria 3.5 również nie ma potwierdzonego interfejsu dla programistów — Google nie ogłosiło, czy zastąpi on Lyria 3 Pro w Gemini API lub AI Studio.

Tak więc obie firmy sprzedają produkty konsumenckie, których chcą programiści, i żadna z nich nie ma własnego endpointu, do którego można by się podłączyć. To właśnie ta klasa problemów, do rozwiązywania których istnieje warstwa routingu. Kiedy model muzyczny w końcu trafi za prawdziwe API — endpoint Lyria 3.5 albo oficjalne API Suno, które — jak Suno poinformowało w lipcu — rozważa — OrcaRouter przekazuje cenę katalogową dostawcy dalej w niezmienionej postaci, z zerową marżą, więc obniżka ceny dostawcy jest u nas aktywna tego samego dnia, a automatyczny failover to bezpieczny sposób, by wprowadzić zupełnie nowy, niesprawdzony model muzyczny na ścieżkę produkcyjną obok sprawdzonego. Nie routujemy dziś Lyria 3.5 ani Suno v4 i nie będziemy udawać, że jest inaczej — żaden z nich nie jest dostępny przez API pierwszego producenta, które moglibyśmy wywołać. Ale powyższe wyliczenie dla pojedynczego utworu to dokładnie ta liczba, którą warstwa routingu trzyma w ryzach.

Kontrola twórcza: to, czego v4 nigdy nie miało

Najostrzejsza różnica produktowa między modelem z 2024 a modelem z 2026 to nie jakość dźwięku — to edycja. Narzędzia Suno v4 miały charakter strukturalny: Extend, aby wydłużyć klip, Cover, aby na nowo wyobrazić sobie istniejącą piosenkę, Personas, aby przenosić styl wokalny, Remaster, aby podnieść jakość starszych utworów. Czego nie można było zrobić, to sięgnąć do gotowej piosenki i naprawić jej fragment. Zły refren oznaczał regenerację całego utworu, a regeneracje mają charakter probabilistyczny, więc możesz w ogóle nie odzyskać refrenu.

Flagową funkcją Lyrii 3.5 jest właśnie Selektywne Malowanie Sekcji, które przerabia konkretną część istniejącego utworu — na przykład bridge — lub rozszerza krótką melodię w pełną piosenkę bez zaczynania od nowa. Funkcja ta idzie w parze z bezpośrednią kontrolą tempa, BPM, tonacji i instrumentarium, wokalem w ośmiu językach oraz oddzielnymi ścieżkami wokalu, perkusji i basu, zaprojektowanymi z myślą o czystych procesach rozdzielania ścieżek. Strona modelu DeepMind przedstawia to wszystko, w tym znak wodny SynthID, który towarzyszy każdemu utworowi.

Tło prawne jest częścią wyboru.

Sytuacja prawna również powinna znaleźć się w tym porównaniu. Suno jest w sporze sądowym z wytwórniami od czasów ery v4 i spory wciąż trwają: sprawa Sony Music przeciwko Suno jest w toku, a Suno przegrało w pierwszej instancji w Monachium 31 lipca 2026 r. Google z kolei twierdzi, że trenuje na danych, do których prawa mają on i YouTube, ale niezależni muzycy pozwali Google w marcu 2026 r. w związku z modelem Lyria 3 — skarga zarzuca wykorzystanie „co najmniej 44 milionów klipów i 280 000 godzin muzyki" pobranych z YouTube — a wniosek Google o oddalenie pozwu, złożony w czerwcu, wciąż oczekuje na rozpatrzenie. Utwory Lyria 3.5 są oznaczone SynthID, co zapewnia weryfikowalne pochodzenie, choć Google wspomina o tym tylko na stronie modelu, a nie w poście o premierze. Żadna z tych firm nie jest obecnie czystym „licencjonowanym" wyborem; obie mają otwarte pytania.

Kto powinien wybrać, które

Wybierz Lyria 3.5 jeśli chcesz dziś lepszego, produktowo dopracowanego doświadczenia: darmowy start w Flow Music, edycja na poziomie sekcji, której Suno v4 nigdy nie miało, kontrola tempa i tonacji, wokal w ośmiu językach oraz znak wodny SynthID na wszystkim, co eksportujesz. Tym samym przekracza poprzeczkę generacji v4 — jego poprzednik już dorównuje Suno v4.5 w wokalach i bije je w instrumentalach, a Google twierdzi, że 3.5 idzie dalej. Ograniczenia są realne: maksymalnie trzy minuty, generowanie jednorazowe i brak potwierdzonego API.

Wybierz Suno v4jeśli konkretnie zależy Ci na sprawdzonym wzorcu wokalnym, dłuższych utworach generowanych w jednym przebiegu (do około czterech minut) oraz największej społeczności i ekosystemie udostępnianych utworów w tej kategorii. Ale bądź ze sobą szczery co do tego, co wybierasz: v4 to model z 2024 roku. Od tego czasu Suno wypuściło v4.5, v5 i v5.5, a aktualny ranking przyznaje wokalom v5.5 1171 Elo — około 80 punktów więcej niż wokalom v4.5. Jeśli interesuje Cię Suno z klonowaniem głosu i wbudowanym DAW, to jest v5.5, a nie v4.

Werdykt to też time-lapse. Gdyby to była naprawdę walka 2026 roku, zestawiłbyś Lyrię 3.5 z Suno v5.5, a nie v4. Powód, dla którego porównanie z v4 wciąż ma rację bytu, jest taki, że pokazuje, jak daleko Google zaszedł w niespełna dwa lata — od modelu, który nie potrafił dokończyć utworu, do takiego, który, na podstawie istniejących dowodów, dorównuje generacji, która uczyniła z Suno osobną kategorię. Po prostu pojawił się po tym, jak ta kategoria już zdążyła się przesunąć.

Najczęściej zadawane pytania

Dlaczego porównywać model z 2026 roku z modelem z 2024 roku?

Ponieważ Suno v4 to wersja, którą ludzie wciąż mają na myśli, myśląc o „Suno”, ta, którą wciąż obsługuje kilka zewnętrznych interfejsów API do muzyki, i jakościowy punkt odniesienia, do którego w domyśle odnoszą się twierdzenia Google. Ale to nie jest obecny model Suno — od tego czasu wydano v4.5, v5 i v5.5, a faktyczne porównanie w 2026 roku to Lyria 3.5 kontra Suno v5.5. Ten tekst traktuje v4 jako generację bazową, i właśnie nią jest.

Który faktycznie brzmi lepiej?

Nie ma bezpośredniego testu: Suno v4 wypadło z rankingu, a Lyria 3.5 nie ma API, więc nikt ich nie porównał bezpośrednio. Najbliższym dowodem jest Music Arena serwisu Artificial Analysis, gdzie Lyria 3 Pro i Suno v4.5 są statystycznie remisowe pod względem wokalu (1083 vs 1088 Elo), a Lyria prowadzi w utworach instrumentalnych (1118 vs 1083). Google twierdzi, że 3.5 dodatkowo poprawia wokal. Posłuchaj własnymi uszami; liczby mówią, że przewaga, którą Google musiał kiedyś nadrabiać, jest w zasadzie wyrównana.

Czy mogę wywołać którąkolwiek z nich z kodu?

Oficjalnie nie. Suno nie ma API dla programistów — dostęp programistyczny odbywa się przez zewnętrzne nakładki (wrappery) w cenie około 0,06–0,55 USD za generację. Lyria 3.5 jest dostępna tylko w Flow Music; Google nie potwierdziło ani API, ani cennika, ani tego, czy zastąpi Lyria 3 Pro na platformie deweloperskiej. Żaden z tych modeli nie jest w OrcaRouter, ponieważ żaden nie ma własnego endpointu do routowania.