Wygenerowana abstrakcyjna ilustracja na jasnym łupkowym polu: przez całą kompozycję biegnie wysoka pionowa granica jako linia przerywana z małymi znacznikami bramek. Po jej lewej stronie znajduje się zwarty klaster cienko obrysowanych prostokątów sugerujący sesję terminala; po prawej pojedyncza bursztynowa linia wychodzi z tego klastra, omija koniec przerywanej granicy, zamiast przechodzić przez bramkę, i dociera do ciemnego zaokrąglonego bloku. Poniżej granicy pas małych, jednolitych szarych kształtów, z których każdy zwieńczony jest płaskim paskiem, oznacza polecenia, które zostały zatrzymane. Bursztynowa ścieżka to jedyna linia, która przechodzi na drugą stronę. Nigdzie nie pojawiają się żadne teksty, liczby, osoby, znaki firmowe ani logotypy organizacji. Kompozycja jest płaska, geometryczna i schematyczna, a w tle znajduje się siatka przypominająca blueprint. Logo OrcaRouter jest nałożone w prawym dolnym rogu.
AI Safety Incidents

Obejście listy dozwolonych w Cursor CVE-2026-22708

Autor

jinhao.song

Data publikacji

Najnowsze modele · 20Zobacz wszystkie modele →
Benchmarki: Artificial Analysis · aktualizowane codziennie
Powrót do wszystkich wpisów

Pillar Security opublikowała 14 stycznia 2026 r. badanie opisujące obejście w Cursorze, edytorze kodu AI firmy Anysphere, które pozwalało uruchamiać wbudowane polecenia powłoki bez zatwierdzenia, nawet gdy lista dozwolonych poleceń użytkownika była pusta. Własny biuletyn bezpieczeństwa Cursor, GHSA-82wg-qcm4-fp2w, opublikowano tego samego dnia i śledzi tę lukę jako CVE-2026-22708, dotyczącą każdej kompilacji Cursor aż do wersji 2.2 włącznie. Wbudowane polecenia — export, typeset, declare, readonly, unset i local — nie są samodzielnymi plikami wykonywalnymi, więc ewaluator Cursor po stronie serwera nigdy nie klasyfikował ich jako poleceń wymagających walidacji i były one wykonywane od razu. Atakujący, który dotrze do agenta poprzez bezpośrednie lub pośrednie wstrzyknięcie promptu, może użyć ich do ustawienia, zmiany lub usunięcia zmiennych środowiskowych, a następnie poczekać, aż zwykłe zatwierdzone polecenie, takie jak git branch lub python3, uruchomi kod atakującego. Pillar zademonstrowała zarówno warianty typu zero-click, które nie wymagają żadnego zatwierdzenia, jak i warianty typu one-click, w których użytkownik zatwierdza polecenie, które tylko wygląda na nieszkodliwe. Ani biuletyn, ani badanie nie odnotowują, by ktokolwiek został w ten sposób zaatakowany w rzeczywistym środowisku. Zapis leżący u podstaw tej relacji, w tym harmonogram ujawnienia oparty na jednym źródle i data w dzienniku zmian, która się nie zgadza, znajduje się w archiwum incydentów AI, zarejestrowany jako badanie, a nie incydent.

Co tak naprawdę sprawdzała lista dozwolonych

Cursor wdrożył dwa mechanizmy kontroli mające powstrzymać agenta przed uruchamianiem poleceń, na które użytkownik nie wyraził zgody. Pierwszym była edytowalna przez użytkownika lista dozwolonych zaufanych poleceń, dzięki czemu powtarzane wywołania git, npm lub python3 nie wywoływałyby monitu za każdym razem. Drugim był ewaluator po stronie serwera, który analizuje każde polecenie i decyduje, czy jest to rzeczywisty plik wykonywalny, wyświetlając użytkownikowi monit w przypadku wszystkiego, czego nie rozpozna.

Ustalenie Pillara jest takie, że drugi mechanizm kontrolny miał dziurę wielkości powłoki. Wbudowane polecenia takie jak export i unset nie są programami na dysku; są funkcjami samej sesji powłoki, więc ewaluator nie miał czego klasyfikować i oznaczył je jako bezpieczne. Działały bez monitu o zatwierdzenie, niezależnie od tego, czy lista dozwolonych zawierała cokolwiek. To jest ta część ustalenia, którą najłatwiej niedoszacować: pusta lista dozwolonych, którą ostrożny użytkownik odczytałby jako najsurowsze możliwe ustawienie, nie była surowsza niż wypełniona lista w przypadku tej klasy poleceń.

Konsekwencją jest to, że mechanizm kontroli bezpieczeństwa weryfikował, jakie polecenie zostanie uruchomione, ale nie środowisko, w którym zostanie uruchomione. Zmienne środowiskowe są częścią zachowania polecenia, a nie czymś od niego odrębnym. Pillar przytacza własne wskazówki Cursor o tym samym brzmieniu: „Mamy funkcję listy dozwolonych, ale nie jest to gwarancja bezpieczeństwa. Lista dozwolonych działa w miarę możliwości — obejścia są możliwe”. Obecna dokumentacja Cursor mówi to samo własnymi słowami, opisując tryby uruchamiania jako zakres „od prostej listy dozwolonych po klasyfikator Auto-review” i nazywając je „zabezpieczeniami działającymi w miarę możliwości, a nie twardą granicą bezpieczeństwa”.

Łańcuchy, które Pillar zaprezentował

Pillar opublikował działające łańcuchy proof-of-concept w dwóch klasach. Każdy z nich zaczyna się od polecenia, które nie wyświetla znaku zachęty.

• Trwały zapis pliku bez kliknięcia. Wbudowane polecenie export, połączone z pustym here-stringiem i operatorem przekierowania, dopisuje tekst kontrolowany przez atakującego do pliku startowego zsh ~/.zshrc. Nie jest wywoływane żadne tradycyjne polecenie, takie jak echo czy cat, więc mechanizm sanitizacji nie rozpoznaje zapisu pliku. Dopisany wiersz jest uruchamiany na początku każdej nowej sesji powłoki, co czyni ładunek trwałym, a nie jednorazowym.

• Bezklikowe, natychmiastowe wykonanie. Wbudowana komenda typeset, wraz z flagą rozwijania parametrów zsh (e) i operatorem wartości domyślnej, wymusza ponowne zinterpretowanie ciągu znaków jako kodu. W przykładzie Pillara nazwa parametru pozostaje pusta, więc podstawiana jest wartość domyślna, a ta wartość jest podstawieniem polecenia. Nic nie wyświetla monitu, a sanityzator nie widzi podstawienia polecenia, ponieważ ładunek przychodzi jako dosłowny ciąg znaków. Ten sam plik zauważa, że declare jest aliasem dla typeset.

• Jednoklikowe przejęcie pagera. Ustawienie zmiennej PAGER na polecenie sprawia, że git i man uruchamiają to polecenie, gdy normalnie stronicowałyby swoje wyjście. Użytkownik zatwierdza git branch; powłoka uruchamia zatruty pager. Pillar zauważa, że ta sama ścieżka działa przez inne zmienne, w tym GIT_ASKPASS, choć wymagają one większej interakcji z użytkownikiem.

• Jedno kliknięcie, łańcuch interpreterów. Trzy eksporty ustawiają PYTHONWARNINGS, BROWSER i PERL5OPT. Następne wywołanie python3 importuje wtedy moduł, który otwiera URL, zmienna BROWSER kieruje to otwarcie do skryptu Perla zainstalowanego obok Pythona, a ten skrypt respektuje PERL5OPT, który przenosi kod Perl atakującego. Pillar przypisuje tę bazową technikę badaniom Luke'a Jahnke'a z 2020 r. nad atakami wykorzystującymi zmienne środowiskowe i twierdzi, że łańcuch został użyty w jego demonstracji do nadpisania ~/.zshrc i odczytania prywatnego klucza SSH użytkownika.

A self-built HTML card headed 'Four ways past the allowlist', kicker 'What Pillar Security demonstrated in Cursor', subtitle naming the four proof-of-concept chains and the built-in each one starts from. Four horizontal rows. Row one, labelled zero-click: export, chained with an empty here-string and an append redirection into the zsh startup file, writes attacker text that runs at the start of every new shell session. Row two, labelled zero-click: typeset with the zsh (e) expansion flag and the default-value operator re-evaluates a string as code, with no prompt and no command substitution visible to the filter. Row three, labelled one-click: export sets PAGER to a command, and the next approved git branch or man call runs it. Row four, labelled one-click: export sets PYTHONWARNINGS, BROWSER and PERL5OPT in sequence, and the next python3 call executes Perl code. A band below reads 'The control that failed: each of these built-ins is a function of the shell session, not an executable on disk, so the server-side evaluator had nothing to classify and executed it without approval, including when the allowlist was empty.' A footer reads 'Sources: Pillar Security, The Agent Security Paradox, 14 January 2026; Cursor advisory GHSA-82wg-qcm4-fp2w. Hand-built card, not a screenshot of any vendor page.'

Pięć miesięcy od zgłoszenia do poprawki

Harmonogram ujawniania informacji samego Pillara to najbardziej użyteczna część dokumentacji dla każdego, kto ocenia, jak podchodzi się do bezpieczeństwa narzędzi agentowych. Luka została zgłoszona do Cursor 11 sierpnia 2025 r. Cursor potwierdził ją w tym samym miesiącu. We wrześniu 2025 r., według Pillara, Cursor określił ją jako „problem systemowy" z „dwoma głównymi inicjatywami w toku". Poprawka trafiła do wydania w styczniu 2026 r. — około pięć miesięcy po pierwszym zgłoszeniu.

Pillar stwierdza również, że tymczasowe zabezpieczenie sandboxa wprowadzone przez Cursor było niekompletne: obejmowało konkretne ścieżki wyzwalania, pozostawiając jednak całą klasę podatności możliwą do wykorzystania. Dlatego firma opublikowała kolejne łańcuchy, zamiast poprzestać na pierwszym.

A self-built HTML card headed 'Reported in August, fixed in January', kicker 'Disclosure timeline as Pillar Security records it', subtitle noting that the dates below are the researcher's, and that the record is dated to 14 January 2026, the day the research and the CVE record were published. Four nodes in a vertical timeline. 11 August 2025: Pillar Security reports the shell built-in bypass to Cursor. August 2025: Cursor acknowledges the report. September 2025: Cursor calls it a systemic issue and says two major initiatives are underway. January 2026: a fix ships, which Pillar describes as closing the issue; Cursor's advisory records the patched version as 2.3. A side note reads 'Corroboration: GitHub published advisory GHSA-82wg-qcm4-fp2w and MITRE's CVE record for CVE-2026-22708 on 14 January 2026; SC World reported the finding on 15 January 2026. The four timeline dates come from Pillar alone.' A footer reads 'Hand-built card, not a screenshot of any vendor page.'

Co daje poprawka, a czego nie rozstrzyga

Według zarówno Pillar, jak i biuletynu Cursor poprawka wymaga wyraźnej zgody użytkownika na każde polecenie, którego parser po stronie serwera nie potrafi sklasyfikować. Nota dotycząca środków zaradczych w biuletynie to jedno zdanie: „Poprawiono analizę poleceń terminala w przypadkach brzegowych”. Obecna dokumentacja bezpieczeństwa Cursor opisuje teraz Run Modes jako mieszczące się „od prostej listy dozwolonych po klasyfikator Auto-review” i nazywa je „zabezpieczeniami typu best-effort, a nie twardą granicą bezpieczeństwa”; te same strony nazywają Auto-review „najbezpieczniejszą użyteczną konfiguracją dla większości ludzi” i uruchamiają polecenia powłoki w piaskownicy, gdzie to możliwe. Pillar podaje również, że Cursor wprowadził wytyczne zniechęcające do stosowania list dozwolonych, choć ta część relacji pochodzi od badacza.

Stanowisko Pillar jest takie, że zamyka to jego konkretne ścieżki proof-of-concept, ale nie rozwiązuje problemu projektowego. Firma twierdzi, że sanityzacja i listy dozwolonych to niewłaściwy prymityw dla agentów przyjmujących kod jako dane wejściowe oraz że wykonywanie poleceń powinno odbywać się w izolowanym środowisku, z modyfikacjami zmiennych środowiskowych również objętymi sandboxem, zamiast być warunkowane dopasowywaniem nazw.

Jeden szczegół w zapisie nie układa się całkiem spójnie. Biuletyn doradczy podaje wersję z poprawką jako 2.3, a harmonogram Pillar umieszcza poprawkę w styczniu 2026, ale publiczny changelog Cursor datuje wersję 2.3 na 22 grudnia 2025 i nie zawiera wpisu opisującego zmianę w parsowaniu terminala; jego uwagi o stabilności dla tego wydania wspominają jedynie, że ulepszono obsługę preferencji automatycznego uruchamiania przez agenta. Przejrzane tu źródła nie wyjaśniają, czy poprawka trafiła do kompilacji 2.3.x po tej dacie, czy etykieta wersji i data w changelogu po prostu odnoszą się do różnych rzeczy. To luka w publicznym zapisie, a nie sprzeczność w samym ustaleniu.

Ustalony, zgłoszony i nieustalony

Ustalono.Wbudowane polecenia powłoki były wykonywane bez zatwierdzenia w konfiguracji Auto-Run plus Allowlist w Cursorze, w tym przy pustej liście dozwolonych. Mechanizm polegał na zatruwaniu zmiennych środowiskowych, które zamieniało później zatwierdzone polecenia w wykonanie kodu. Zademonstrowano zarówno warianty zero-click, jak i one-click. W biuletynie lukę przypisano Danowi Lisichkinowi z Pillar Security. Dotyczyło to wersji Cursor do 2.2 włącznie, a 2.3 to wersja z poprawką. GitHub, działając jako CVE Numbering Authority, ocenił ją na 7,2 w skali CVSS 4.0 z wysokim poziomem ważności. Biuletyn, rekord CVE i raport SC World z 15 stycznia 2026 r. są zgodne co do mechanizmu, wersji, których dotyczy problem, oraz poprawki.

Zgłoszone przez jedną stronę. Czteroetapowy harmonogram ujawniania — zgłoszenie z 11 sierpnia 2025 r., sierpniowe potwierdzenie, wrześniowe określenie „problemu systemowego”, styczniowa poprawka z 2026 r. — pochodzi wyłącznie od Pillar; publiczna dokumentacja biuletynu zaczyna się 14 stycznia 2026 r. i nie opisuje wcześniejszej korespondencji. Twierdzenie, że tymczasowe środki zaradcze w sandboxie były niekompletne, opiera się na tym samym źródle, choć fakt, że Pillar opublikował po nim kilka odrębnych łańcuchów, jest spójny z tą relacją.

Nie ustalono. Ilu użytkowników lub organizacji stosowało podatną konfigurację i czy ktokolwiek został zaatakowany za jej pośrednictwem. Biuletyn nie określa skali ekspozycji. Prace Pillar nad proof-of-concept nie stanowią dowodu wykorzystania, natomiast ani rekord CVE, ani raport SC World nie opisują żadnego przypadku. Dane wzbogacające CISA dołączone do rekordu CVE w dniu publikacji podają exploitation jako none i automatable jako no, a wpływ techniczny jako total. CVE-2026-22708 nie występuje w katalogu CISA Known Exploited Vulnerabilities w wersji z 4 listopada 2026 r.

A self-built HTML card headed 'Established, reported, and not established', kicker 'Reading the record', subtitle noting that the record carries a confidence grade of A and marks real harm false. Three columns. Column one, established, agreed by every cited source: shell built-ins executed without approval in Cursor's Auto-Run plus Allowlist configuration, including with an empty allowlist; the mechanism was environment-variable poisoning that turned a later approved command into code execution; zero-click and one-click variants were both demonstrated; the flaw is credited to Dan Lisichkin of Pillar Security; versions up to and including 2.2 were affected and 2.3 is the patched version; GitHub scored it 7.2 on the CVSS 4.0 scale, and CISA's same-day enrichment records exploitation as none; the advisory, the CVE record and SC World agree on mechanism, affected versions and fix. Column two, reported by one party, single-source: the four-step disclosure timeline from August 2025 to January 2026, the claim that the interim sandbox mitigation was incomplete, and Pillar's argument that approval prompts remain weaker than full execution isolation. Column three, not established, no source supports a claim: how many users or organisations ran the vulnerable configuration and whether anyone was attacked through it; that the fix shipped in a build dated after 22 December 2025, since the changelog dates 2.3 to that day and does not describe the parsing change; and any entry in CISA's Known Exploited Vulnerabilities catalog as of its 4 November 2026 revision. A footer lists the sources and reads 'Hand-built card, not a screenshot of any vendor page.'

Dlaczego ten rekord jest oceniany jako średni, gdy CVE wskazuje wysoki?

Te dwa oznaczenia mierzą różne rzeczy i warto je rozróżniać. Wynik bazowy CVSS 4.0, który szacuje dotkliwość skutków w przypadku wykorzystania luki, wynosi 7,2; wektor wskazuje na atak sieciowy, wysoką złożoność, brak wymaganych uprawnień i brak interakcji użytkownika, przy wysokim wpływie na poufność, integralność i dostępność. Sam rekord ma ocenę średnią, a rzeczywistą szkodę oznaczono jako fałsz, co odzwierciedla to, co zarejestrowano jako zaistniałe, a nie to, co mogło się wydarzyć. Luka o wysokiej dotkliwości, która nie została wykorzystana, oraz rekord incydentu o średniej dotkliwości to oba trafne opisy 14 stycznia 2026 r.

Rekord ma również stopień pewności A oraz kategorię badania, a nie incydentu, co jest właściwym ujęciem: to ujawnienie i zestaw proof of concept, a nie naruszenie. Nic w cytowanych źródłach nie uzasadnia opisywania tego jako ataku, do którego doszło.

Co odkrycie zmieniło poza Cursor

Technika jest stara — badania Luke’a Jahnke’a nad zmiennymi środowiskowymi pochodzą z 2020 r. — a argument Pillara jest taki, że agenci AI zmienili jej ekonomikę, a nie mechanikę. To, co kiedyś wymagało bezpośredniego dostępu do maszyny, wiedzy o tym, które zmienne łączyć w łańcuch, i ręcznego wykonania każdego kroku, teraz wymaga jedynie, by agent przeczytał kontrolowaną przez atakującego treść i się do niej zastosował. Przygotowanie jest niewidoczne; zatwierdzenie — jeśli w ogóle występuje — trafia na niewinnie wyglądający wyzwalacz.

To jest powód, dla którego ten zapis warto zachować, nawet jeśli nie ma do niego przypisanych żadnych ofiar. Awaria nie polegała na braku sprawdzenia w parserze jednego produktu. Był to mechanizm kontrolny, który pytał „czy tego polecenia nie ma na liście?”, podczas gdy pytaniem, które miało znaczenie, było „co to polecenie zrobi w tym środowisku?”. Każde środowisko uruchomieniowe agenta, które kontroluje dostęp do powłoki według nazwy polecenia i pozwala tej samej sesji przenosić stan z jednego wywołania do następnego, ma ten sam rodzaj luki.