
Kompromitacja Axios npm: skradzione konto opiekuna i trzy godziny WAVESHAPER.V2
- OrcaNOWOŚĆOrcaCyber: Hy4 Flash Abliterated / Uncensored2026-11-18$0.07 / $0.28 za 1 mln tokenów · 187 tok/s
- openaiNOWOŚĆOpenAI: GPT-6.2 Astra2026-11-17$8.00 / $40.00 za 1 mln tokenów · 78 tok/s
- openaiNOWOŚĆOpenAI: GPT-6.2 Sol2026-11-17$2.00 / $10.00 za 1 mln tokenów · 154 tok/s
- tencentNOWOŚĆTencent: Hy4 Flash2026-11-16$0.02 / $0.07 za 1 mln tokenów · 204 tok/s
- AlibabaNOWOŚĆQwen: Qwen4 Max2026-11-16$1.50 / $4.50 za 1 mln tokenów · 88 tok/s
- GoogleNOWOŚĆGoogle: Gemini 4 Carbon2026-11-10$2.00 / $10.00 za 1 mln tokenów · 705 tok/s
- AnthropicNOWOŚĆAnthropic: Claude Fable 5.22026-11-09$8.00 / $40.00 za 1 mln tokenów · 248 tok/s
- OrcaOrcaCyber: GLM 5.3 Abliterated / Uncensored2026-11-04$3.00 / $5.00 za 1 mln tokenów · 97 tok/s
- OrcaOrcaCyber: Hy4 Abliterated / Uncensored2026-11-04$0.80 / $1.60 za 1 mln tokenów · 139 tok/s
- OrcaOrcaCyber: Kimi K3.1 Pro Abliterated / Uncensored2026-11-04$2.00 / $5.00 za 1 mln tokenów · 84 tok/s
- tencentTencent: Hy42026-11-04$0.83 / $2.50 za 1 mln tokenów · 123 tok/s
- OrcaOrcaCyber: MiniMax M3.1 Flash Abliterated / Uncensored2026-10-29$0.80 / $1.60 za 1 mln tokenów · 101 tok/s
- OrcaOrcaCyber: GLM 5.3 Flash Abliterated / Uncensored2026-10-27$0.80 / $1.60 za 1 mln tokenów · 69 tok/s
- openaiOpenAI: GPT-6.1 Terra2026-10-26$1.00 / $5.00 za 1 mln tokenów · 35 tok/s
- OrcaOrcaCyber: Qwen3.8 Flash Next Abliterated / Uncensored2026-10-26$0.80 / $1.60 za 1 mln tokenów · 89 tok/s
- OrcaOrcaCyber: MiMo V2.6 Flash Abliterated / Uncensored2026-10-26$0.80 / $1.60 za 1 mln tokenów · 38 tok/s
- MoonshotMoonshotAI: Kimi K3.1 Pro2026-10-2447Inteligencja
- OrcaOrcaCyber: DeepSeek V4.1 Flash Abliterated / Uncensored2026-10-23$0.80 / $1.60 za 1 mln tokenów · 230 tok/s
- minimaxMiniMax: M3.1 Flash2026-10-1929Inteligencja
- OrcaOrca: OrcaCyber Ultra 1.02026-10-17$5.00 / $10.00 za 1 mln tokenów · 101 tok/s
Wpis jest datowany na 30 marca 2026 r. Kilka godzin później — o 00:21 UTC 31 marca — dwie wersje Axios, klienta HTTP dla JavaScriptu, który GTIG nazywa najpopularniejszą biblioteką do upraszczania żądań HTTP, trafiły do rejestru npm z zależnością, do której kod samej biblioteki nigdy się nie odwoływał: [email protected], którego hook instalacyjny instalował wieloplatformowego trojana zdalnego dostępu w systemach Windows, macOS i Linux. Obie wersje zniknęły około 03:15 UTC. Google Threat Intelligence Group, która opublikowała raport techniczny 31 marca, przypisuje wtargnięcie UNC1069, finansowo motywowanemu aktorowi powiązanemu z Koreą Północną, i szacuje, że dwie dotknięte linie wydań mają odpowiednio ponad 100 milionów i 83 miliony tygodniowych pobrań. Pełny wpis, wraz z oceną ważności i pewności, znajduje się w Orca AI Incident Archive obok sąsiednich pozycji z tej serii.
Co faktycznie zostało wydane
Żadne z wydań nie zmieniło ani jednej linii własnego kodu źródłowego Axios. Elastic Security Labs, które wykryło tę kompromitację dzięki automatycznemu monitorowaniu łańcucha dostaw i zgłosiło GitHub Security Advisory o 01:50 UTC 31 marca, opisuje mechanizm jako pojedynczą wstrzykniętą zależność przechodnią. Axios 1.14.1 miał tag npm latest, a wersja 0.30.4 miała tag legacy, więc zwykła instalacja którejkolwiek z tych linii prowadziła do pakietu z backdoorem; oba wydania opublikowano w odstępie 39 minut.
Metadane rejestru opowiadają własną historię. Według analizy Elastic adres opiekuna w złośliwych wydaniach zmienił się z [email protected] na [email protected], a wraz z nim zmieniła się metoda publikacji: ostatnie czyste wydanie 1.x, 1.14.0 z 27 marca, zostało opublikowane przez GitHub Actions OIDC z atestacjami pochodzenia SLSA, natomiast 1.14.1 i 0.30.4 wypchnięto bezpośrednią publikacją z wiersza poleceń, całkowicie bez pochodzenia. Google Threat Intelligence Group (GTIG) odnotowuje tę samą zmianę adresu.
Złośliwa zależność została najpierw przygotowana. W chronologii rejestru Elastic pakiet [email protected] został opublikowany o 05:57 UTC 30 marca przez konto npm o nazwie nrwise jako czysta przynęta, aby nadać pakietowi pewną historię, a 4.2.1 o 23:59 UTC tego samego dnia z dołączonym payloadem. To jest data, którą nosi archiwum: 30 marca, kiedy sam wektor dostarczania po raz pierwszy się pojawił, a nie 31 marca, kiedy został wpięty do Axios.

Liczby dotyczące zasięgu różnią się w zależności od źródła i warto wskazać, która jest która. GTIG opisuje linię 1.x jako zwykle przekraczającą 100 milionów tygodniowych pobrań, a linię 0.x jako 83 miliony. Opublikowany 1 kwietnia komunikat doradczy Microsoft Threat Intelligence używa bardziej konserwatywnego określenia „ponad 70 milionów tygodniowych pobrań” w odniesieniu do całego Axios. Niezależnie od używanej liczby zasięg oddziaływania był większy niż liczba pobrań, ponieważ inne pakiety zależą od Axios i dziedziczą go tranzytywnie; GTIG wyraźnie odnotowuje ten efekt fali.
Jeden zakraplacz, trzy systemy operacyjne
Tej zależności nigdy nie trzeba było importować. Jej plik package.json deklarował skrypt postinstall — node setup.js — który npm uruchamia automatycznie podczas instalacji, bez interakcji użytkownika i bez wymaganej instrukcji importu. GTIG oznacza ten skrypt jako SILKBELL i podaje jego SHA256 jako e10b1fa84f1d6481625f741b69892780140d4e0e7769e7491e5f4d894c2e0e09. Elastic opisuje dwuwarstwowy schemat kodowania wykorzystujący niestandardową procedurę XOR i Base64 do ukrycia adresu URL command-and-control oraz poleceń dla poszczególnych platform, przy czym moduły systemu plików, systemu operacyjnego i wykonywania procesów są ładowane dynamicznie, aby utrudnić analizę statyczną.
W systemie Windows, według GTIG, setup.js wyszukuje natywny plik binarny powershell.exe i kopiuje go do %PROGRAMDATA%\wt.exe, a następnie używa curl do wysłania żądania POST z ciągiem packages.npm.org/product1 na adres sfrclak[.]com:8000/6202033 i zapisuje odpowiedź do pliku .ps1 w katalogu AppData Temp użytkownika. Skopiowany plik binarny Windows Terminal jest uruchamiany z flagami ukrytego okna i obejścia zasad wykonywania. W systemie macOS używa bash i curl z ciałem żądania POST packages.npm.org/product0, aby pobrać plik binarny Mach-O do /Library/Caches/com.apple.act.mond, ustawia uprawnienia na 770 i uruchamia go w tle pod zsh. W systemie Linux pobiera backdoor w Pythonie i zapisuje go do /tmp/ld.py.
![A rendered card headed 'One dropper, three payloads' with three columns. Windows runs PowerShell, copying powershell.exe to %PROGRAMDATA%\wt.exe and fetching %TEMP%\6202033.ps1, with persistence via system.bat and a MicrosoftUpdate Run key. macOS runs a Mach-O binary dropped at /Library/Caches/com.apple.act.mond. Linux runs a Python backdoor at /tmp/ld.py. A dark bar below states all three beacon every 60 seconds to sfrclak[.]com:8000 using an IE8 user-agent, and a note explains the dropper restores package.json to erase its own trace.](https://cms.orcarouter.ai/api/media/file/3-3523.png)
Następnie zaciera po sobie ślady. Analiza GTIG pokazuje, że setup.js usuwa własny plik i przywraca oryginalny package.json — zapisany jako package.md przed modyfikacją — tak aby hook postinstall zniknął z node_modules po wykonaniu. W projekcie, w którym zainstalowano skompromitowane wydanie, dowód, że cokolwiek zostało uruchomione, znika, chyba że instalacja została zarejestrowana w logach.
Co implant mógłby zrobić
Wszystkie trzy ładunki drugiego etapu to ten sam backdoor, WAVESHAPER.V2 firmy GTIG, napisany natywnie dla każdej platformy: PowerShell w Windows, C++ w macOS, Python w Linux. Porównanie przeprowadzone przez Elastic wykazało identyczny protokół C2, zestaw poleceń, kadencję beaconów i fałszowany user-agent we wszystkich trzech — jeden framework z trzema implementacjami, a nie trzy osobne narzędzia.
Implant co 60 sekund wysyła beacon do serwera dowodzenia i kontroli na porcie 8000, przesyłając zakodowany w Base64 JSON pod zaszytym na stałe ciągiem user-agent, który podaje się za Internet Explorer 8 w Windows XP. Tabela poleceń GTIG wymienia cztery instrukcje: kill — zakończenie własnego działania, rundir — rekurencyjne przejście przez wskazane katalogi i zwrócenie ścieżek, rozmiarów oraz znaczników czasu, runscript — zdekodowanie i wykonanie ładunku AppleScript, oraz peinject — zrzucenie, doraźne podpisanie i uruchomienie dowolnego pliku binarnego. W systemie Windows trwałość zapewnia ukryty plik wsadowy w %PROGRAMDATA%\system.bat oraz klucz Run w rejestrze o nazwie MicrosoftUpdate.
Elastic zauważa ironię tego rozwiązania: identyczny user-agent IE8/Windows XP to doskonały odcisk protokołu dla routingu po stronie serwera operatora, a jednocześnie natychmiastowa anomalia w każdej współczesnej sieci, zwłaszcza na hoście z macOS lub Linux.
Atrybucja: dwie firmy, jeden aktor
GTIG przypisuje tę kampanię grupie UNC1069 z dwóch powodów: narzędzia są bezpośrednią ewolucją WAVESHAPER, backdoora na macOS i Linux wcześniej przypisywanego tej grupie, a infrastruktura C2 pokrywa się z infrastrukturą, której grupa używała wcześniej — sfrclak[.]com wskazuje na 142.11.206.73, a GTIG podaje, że do tego adresu dotarto z węzła AstrillVPN wcześniej używanego przez UNC1069, przy czym sąsiednie hosty w tej samej ASN były historycznie powiązane z jej działalnością. GTIG opisuje UNC1069 jako grupę aktywną co najmniej od 2018 roku i o motywacji finansowej.
Microsoft Threat Intelligence niezależnie przypisuje to naruszenie temu samemu aktorowi pod własną nazwą Sapphire Sleet i stwierdza, że konto, które utworzyło pakiet plain-crypto-js, jest powiązane z infrastrukturą Sapphire Sleet; Microsoft podaje, że to konto zostało wyłączone. W profilu tego aktora wymienia UNC1069 wśród etykiet używanych przez innych dostawców dla tej samej nakładającej się aktywności, obok BlueNoroff i CryptoCore, więc te dwie nazwy dostawców nie oznaczają sporu o to, kto to zrobił.
Amerykańska Agencja ds. Bezpieczeństwa Cybernetycznego i Infrastruktury (CISA) wydała 20 kwietnia 2026 r. alert opisujący ten sam mechanizm i środki zaradcze, powołując się na analizę powłamaniową Axios i biuletyn Microsoft. Alert CISA potwierdza łańcuch techniczny i wytyczne reagowania; nie dodaje własnego przypisania atrybucji. Archiwum odnotowuje incydent jako bezsporny, a nic w publicznych doniesieniach przejrzanych na potrzeby tego artykułu nie kwestionuje ani mechanizmu, ani przypisania sprawcy.
Warstwa AI: deepfakes, sklonowane podobizny i co jest weryfikowane
To ta część zapisu, która wymaga największej ostrożności. Wpis w archiwum stwierdza, że do socjotechnicznego wpłynięcia na opiekuna użyto deepfake'ów, i klasyfikuje udział AI jako potwierdzony. Relacje źródłowe potwierdzają część tego, ale nie całość.
To, co sam opiekun projektu opisuje w komentarzu do analizy post-mortem, którą otworzył jako zgłoszenie GitHub nr 10636, to podejście etapowe. Jason Saayman, główny opiekun projektu, twierdzi, że napastnicy najpierw podszyli się pod założyciela pewnej firmy, sklonowawszy zarówno wizerunek założyciela, jak i samą firmę. Następnie zaprosili go do prawdziwej przestrzeni roboczej Slack oznaczonej marką tej firmy, z wiarygodnie brzmiącymi nazwami kanałów, kanałami udostępniającymi posty z LinkedIn oraz tym, co uznał za fałszywe profile pracowników firmy i innych opiekunów open source. Spotkanie zaplanowano w Microsoft Teams i wydawało się, że bierze w nim udział grupa osób. Podczas niego napisał: „spotkanie poinformowało, że coś w moim systemie jest nieaktualne. zainstalowałem brakujący element, ponieważ przypuszczałem, że ma to związek z Teams, i to był RAT”.
Napisał również, że wektor ataku „naśladuje to, co google udokumentowało” we wcześniejszym raporcie GTIG na temat wykorzystującej AI inżynierii społecznej UNC1069 wymierzonej w firmy kryptowalutowe. Ten wcześniejszy raport jasno wskazuje ograniczenie dowodowe: w opisanym przypadku ofiara zgłosiła, że pokazano jej film z dyrektorem generalnym, który wyglądał na deepfake, a Mandiant oświadczył, że „nie był w stanie odzyskać dowodów kryminalistycznych, aby niezależnie zweryfikować użycie modeli AI w tym konkretnym przypadku”.
Publikacja Axios nie wypełnia tej luki. Ani relacja GTIG o tym wtargnięciu, ani analiza techniczna Elastic nie zawierają żadnej analizy syntetycznego dźwięku ani wideo, a opis samego maintainera wskazuje na sklonowany branding i przekonujące sfabrykowane spotkanie, a nie na potwierdzone syntetyczne twarze lub głosy. PCMag w artykule zatytułowanym „Włamanie do Axios powiązane z pułapką AI deepfake” przedstawił to wtargnięcie jako operację AI deepfake, uogólniając na podstawie udokumentowanego playbooka grupy.

Uczciwy podział wygląda więc tak. Ustalono: sklonowana tożsamość firmowa, sfabrykowane wieloosobowe spotkanie i fałszywa aktualizacja oprogramowania, która dostarczyła RAT-a. Zgłoszono, ale w tym przypadku nie zweryfikowano niezależnie: że osoby biorące udział w tej rozmowie zostały wygenerowane lub zmienione przez AI. To, co sprawa ustala bez żadnych wątpliwości, to gdzie leżał punkt nacisku — nie w modelu, lecz w zaufaniu opiekuna projektu i poświadczeniu publikowania, które ominęło nowszą ścieżkę OIDC projektu.
Co się potem zmieniło?
Analiza powypadkowa maintainerów Axios wymienia pełne wyczyszczenie urządzeń głównego maintainera oraz reset wszystkich danych uwierzytelniających we wszystkich kontach i platformach, prywatnych i projektowych. Po stronie publikowania zobowiązali się do niezmiennych wydań, przyjęcia przepływu publikowania OIDC i aktualizacji swoich GitHub Actions. Ich własna sekcja wniosków jest bez ogródek co do luki w wykrywaniu: publikowanie bezpośrednio z konta osobistego było ryzykiem, którego można było uniknąć, a „nie istniał zautomatyzowany sposób wykrycia nieautoryzowanej publikacji. Wykrycie zależało wyłącznie od tego, czy społeczność to zauważy”.
Wytyczne GTIG dotyczące działań naprawczych koncentrują się na kontroli wersji i założeniu naruszenia: nie aktualizuj do wersji 1.14.1 ani 0.30.4, udostępniaj z zarządzanych rejestrów wyłącznie wersje 1.14.0 lub wcześniejsze oraz 0.30.3 lub wcześniejsze, przypnij Axios w pliku lockfile, traktuj każdy host, na którym uruchomiono złośliwy pakiet, jako skompromitowany, przywróć go do znanego dobrego stanu i wymień wszystkie obecne na nim poświadczenia. Zaleca również wyczyszczenie lokalnych i współdzielonych pamięci podręcznych npm, yarn i pnpm, aby późniejsza instalacja nie spowodowała ponownego zakażenia z pamięci podręcznej, oraz zablokowanie sfrclak[.]com i 142.11.206.73.
Alert CISA dodaje dwa mechanizmy kontrolne ukierunkowane na ścieżkę wykonania w czasie instalacji, a nie na sam pakiet: ustawienie ignore-scripts=true w .npmrc, aby skrypty cyklu życia nie uruchamiały się podczas instalacji, oraz min-release-age=7, dzięki czemu instalowane będą wyłącznie pakiety opublikowane co najmniej siedem dni wcześniej — okno kwarantanny, które wykluczyłoby każdy złośliwy artefakt w tej kampanii. CISA zaleca również odporne na phishing uwierzytelnianie wieloskładnikowe dla kont deweloperskich, co odnosi się do sposobu przejęcia konta, choć nie rozwiązuje bezpośrednio kwestii kradzieży sesji.
Co teraz sprawdzić
• Przeszukaj pliki blokad pod kątem [email protected], [email protected] i plain-crypto-js; analiza powłamaniowa podaje wzorzec grep dla package-lock.json i yarn.lock.
• Jeśli pojawi się którakolwiek z wersji Axios, obniż ją do 1.14.0 lub 0.30.3 w gałęzi 0.x, a katalog node_modules/plain-crypto-js usuń, zamiast instalować na nim ponownie.
• Rotuj wszystkie sekrety, tokeny i poświadczenia obecne na dotkniętej maszynie oraz na każdym runnerze CI, który zainstalował pakiet w tym oknie czasowym.
• Sprawdź logi sieci pod kątem połączeń z sfrclak[.]com lub 142.11.206.73 na porcie 8000; implant wysyła beacon co 60 sekund, więc pojedyncza instalacja powinna pozostawić powtarzający się wzorzec.
• Wyczyść pamięci podręczne npm, yarn i pnpm na stacjach roboczych i serwerach kompilacji, a następnie ponownie rozwiąż zależności z przypiętego pliku blokady.
• Pozytywny wynik traktuj jako kompromitację hosta, a nie problem z pakietem: wskazówki GTIG mówią, by odbudować system do znanego dobrego stanu, a nie odinstalować pakiet i działać dalej.
Archiwum ocenia ten rekord jako krytyczny, z pewnością A i odnotowaną realną szkodą, i oznacza go jako przełomowy wpis w kategorii łańcucha dostaw. Co do mechanizmu i przypisania panuje zgoda między Google, Microsoft i Elastic, przy czym CISA potwierdza ten pierwszy; szczegół dotyczący mediów syntetycznych opiera się na węższej podstawie, niż sugeruje nagłówek. Dla każdego, kto w tym trzygodzinnym oknie przeprowadził instalację, żaden z tych niuansów nie zmienia reakcji — poświadczenie na tej maszynie należy już uważać za należące do kogoś innego.
